www.turkeynow.nl
www.nieuwensemble.nl

Meer informatie over het voor- en naprogramma op ons blog

Speciaal voor het Kronos Quartet schreef Steve Reich muziek over 9/11. Het vormt het middelpunt van een programma vol emotie en tragische schoonheid. Kronos grijpt onder meer terug naar de soundtrack van het drugsdrama Requiem for a Dream van regisseur Darren Aronofsky, en het bezwerende vioolwerk Flow van Laurie Anderson.

Het Kronos Quartet heeft het klassieke strijkkwartet een complete make-over gegeven. Volgens Kronos zijn strijkinstrumenten geschikt voor alle stijlen. Dit Amerikaanse kwartet werkt al 30 jaar samen met hedendaagse componisten, dichters, popartiesten en choreografen. Het maakt voortdurend cd’s met gewaagde invalshoeken, van minimalisme tot Bollywood en van rituele muziek tot multimediaprojecten.

Programma
18.00 uur: Foyerdeck 1: Installatie Mark Bain: StartEndTime (doorlopend), Juha van 't Zelfde (DJ set)
19:00 - 20:05: BAM zaal: Film: Disintegration Loop 1.1 by William Basinski

20.30 - 21.15: Concert Kronos Quartet (deel 1)
21:15 - 21:35: Pauze
21.35 - 22.15: Concert Kronos Quartet (deel 2)

22:30 – 22:50: Foyerdeck 1: Juha van ‘t Zelfde interviewt Mark Bain en David Harrington van Kronos Quartet
22:50 – 23:25: Foyerdeck 1: Roly Porter (live)
23:20 – 00:30: Foyerdeck 1: C_DR_C & H-SIK (DJ set)


i.s.m.

Oud en nieuw door elkaar: de formule is bekend maar kan op velerlei wijze ingevuld worden. In dit concert bieden hedendaagse componisten Lachenmann en Haas weerwoord aan Mozart en Beethoven.

In Notturno tast Lachenmann de mogelijkheden af van authentiek musiceren. Hij breekt met de traditie van het concert; de cello begeleidt de solisten uit het orkest en neemt de tuttipassages voor zijn rekening. Een bizarre en aangrijpende ervaring.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Recensenten vergelijken de muziek van Holter wel met het ongrijpbare werk van Laurie Anderson, Grouper en Beach House. Het toonaangevende magazine WIRE schreef: "Julia Holter is a pop singer for the ages, a Generation Y composer with an ear tuned to the music of the aeons." In het voorprogramma het Rotterdamse soundscape-duo Mike Koldin (Michiel Klein en Keimpe Koldijk, bekend van bands als Eklin, Adept en Bonne Aparte).

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975) schreef zijn Eerste Celloconcert in 1959 voor de bevriende cellist Mstislav Rostropovitsj, die het volgens de overlevering in slechts vier dagen instudeerde en vervolgens op 4 oktober 1959 in première bracht met het Leningrad Philharmonisch Orkest. Het DSCH-motief, een soort melodische handtekening van Sjostakovitsj met de tonen d-es-c-b, speelt een grote rol in het werk. Het concert bestaat uit vier delen, waarvan de laatste drie aaneengesloten worden gespeeld. Het derde deel is een omvangrijke cadenza. Het concert eindigt met zeven slagen op de pauken, die in het hele werk nadrukkelijk aanwezig zijn.

Na de pauze klinkt eerst Moz-Art á la Haydn van Alfred Schnittke (1934-1998). Het werk voor twee violen, twee kleine strijkensembles en contrabas is opgedragen aan Tatjana Grindenko en Gidon Kremer, en ging, hoewel reeds in 1977 geschreven, op 30 december 1983 in première in de Georgische hoofdstad Tbilisi. Het behoort tot een reeks ‘Moz-Art’-stukken die Schnittke in de jaren zeventig en tachtig componeerde, die behalve hun titel gemeen hebben dat ze materiaal ontlenen aan een goeddeels verloren werk van Mozart, Musik zu einer Pantomime uit 1783. Niet toevallig heeft de componist – die titel indachtig – regieaanwijzingen voor de musici opgenomen in zijn partituur. Haydn deed hetzelfde in zijn Afscheidssymfonie (Nr. 45), waarin de musici aan het einde één voor één de kaarsen op hun lessenaars doven en het podium verlaten, tot er slechts twee violisten overblijven.

Het programma sluit met de Negende Symfonie van Sjostakovitsj uit 1945, bedoeld om de Sovjetoverwinning in de Tweede Wereldoorlog te vieren. Maar anders dan de Zevende en de Achtste is de Negende géén monumentaal symfonisch gebaar maar een haast lichtvoetig werk van minder dan een halfuur – de kortste van zijn symfonieën. Sjostakovitsj had de voorafgaande jaren zelf gehint op een groots werk met koor, en de première op 3 november 1945 in Leningrad zorgde dan ook voor verwarring. De symfonie, vanwege de vrolijke toon vaak vergeleken met de symfonieën van Haydn en Prokofjevs ‘Klassieke’, werd na de aanvankelijk afwijzende ontvangst niettemin door een groot publiek omarmd.

Alarm Will Sound heeft in de afgelopen tien jaar een reputatie opgebouwd voor zijn energieke vertolking van vernieuwende muziek. Het ensemble mengt virtuositeit met rockster appeal om het uit 1970 stammende werk radicaal te herontwerpen tot een spannende muzikale en theatrale gebeurtenis voor de 21e eeuw.
 

Listen to the silence voor kinderen (6+) en volwassenen is een interactief concert waarbij het publiek deelneemt aan een avontuurlijke muzikale verkenningstocht. Luisteren wordt afgewisseld met actief onderzoek en creatie. Een ode aan John Cage, die in 2012 zijn 100e verjaardag zou vieren.

Tijdens Listen to the silence nemen een pianist en een acteur je mee naar de fascinerende wereld van de Amerikaanse componist John Cage. Zijn open en avontuurlijke benadering van de muziek is het vertrekpunt van de voorstelling. Het ene moment luister je naar een concert, dan weer sta je in een muzikaal laboratorium waarin een antwoord gezocht wordt op vragen als: wanneer worden geluiden muziek? Kan muziek ook toevallig ontstaan? En is stilte ook muziek?

Listen to the silence is een interactief concert voor kinderen (6+) en volwassenen, waarbij het publiek deelneemt aan een avontuurlijke muzikale verkenningstocht. Luisteren wordt afgewisseld met actief onderzoek en creatie. Een ode aan John Cage, die in 2012 zijn 100e verjaardag zou vieren.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Uit een 16-kanaals surround-sound-opstelling klinkt de stem van Cage, die zijn tekst voordraagt, en de Ierse zanger Joe Heaney, gemixt met een collage van geluiden die genoemd worden in Finnegans Wake. Op het podium wordt Ierse volksmuziek gespeeld door vier Ierse instrumentalisten. Bijzonder aan deze uitvoering in het Holland Festival is dat twee van de vier musici ook al meespeelden bij de wereldpremière. De anderen werkten bij latere uitvoeringen van Roaratorio samen met Cage.

Een muzikale zoektocht in de sporen van J.S. Bach en de soefimystiek
Passio - Compassio is een avondvullend programma dat een onverwacht licht werpt op de muziek van Johann Sebastian Bach. Delen uit de Matthäus-Passion, de Johannes-Passion en het Weihnachtsoratorium worden gespeeld op oosterse instrumenten, zij aan zij met onder meer vroegchristelijke en traditionele Turkse liederen. Het programma is bedacht en gearrangeerd door de Bulgaarse componist en dirigent Vladimir Ivanoff en wordt uitgevoerd door zijn Ensemble Sarband, bijgestaan door het in cross-over gespecialiseerde Duitse Modern String Quartet en het kamerkoor Vocanima Köln. Een van de spectaculairste aspecten van het programma is de deelname van vijf dansende derwisjen uit Turkije. Passio-Compassio ging op 17 september 2010 in première in Bochum als onderdeel van de Ruhrtriënnale.

Vladimir Ivanoff, opgeleid als onder meer musicoloog en luitist, richtte in 1986 het Ensemble Sarband op. De naam betekent ‘verbinding’, en het ensemble streeft er dan ook naar om uiteenlopende culturen, mensen en tijdsgewrichten via muziek samen te brengen. Sarband is daar zelf een voorbeeld van, met leden uit onder meer Turkije, Irak, Libanon en Duitsland, waar het gevestigd is. Door een ‘derde oor’ te luisteren te leggen, weet het ensemble steeds verrassende verbanden hoorbaar te maken.

‘Misschien dat niet alle musici in God geloven, in Bach geloven ze allemaal.’ Dat schreef componist Mauricio Kagel in Bachjaar 1985 op een schets voor zijn Sankt-Bach-Passion. Ivanoff brengt onder dat motto een veelheid aan muzikale stijlen en invloeden bijeen rond de noten van de grote meester. In de programmatitel staat ‘passio’ voor lijden en hartstocht, ‘compassio’ voor mededogen. Tegelijkertijd refereert ‘passio’ aan de beroemde uit de muziekgeschiedenis torenende Passionen waarmee Bach in de eerste helft van de achttiende eeuw het lijdensverhaal van Christus muzikale uitdrukking gaf. De Matthäus-Passion en de Johannes-Passion gelden nu als canonische manifestaties van het christelijke geloof, maar in de context van twee millennia christendom zijn ze betrekkelijk recent. In dit programma confronteert Sarband ze met vroegchristelijke gezangen in het Aramees, Jezus’ moedertaal.

Lijden is een universele ervaring, ongeacht religieuze of culturele achtergrond, aldus Ivanoff. Net als religie is kunst in staat om de spiraal van het lijden te doorbreken en ons bewustzijn te openen voor de situatie van de ander. Via kunst transformeert ‘passio’ in ‘compassio’. De christelijke benadering van deze transformatie heeft een pendant in het ritueel van de dansende derwisjen, dat de muziek omlijst. Derwisjen zijn soefimystici die de gelofte van armoede hebben afgelegd. Derwisjen van de Mevlevi-orde, opgericht in de Turkse stad Konya door volgelingen van de Perzische mysticus Roemi, proberen door een voortdurende ronddraaiende beweging in extase te raken om dichter bij God te komen. Hun ‘dans’ is in feite een vorm van gebed.

Met deze ongebruikelijke maar kleurrijke en zeer effectieve combinatie van Arabische musici, dansende derwisjen, jazzsaxofonisten en een strijkkwartet heeft Ivanoff een audiovisuele ervaring gecreëerd die geografische, temporele, religieuze en muzikale grenzen doet vervagen. Meer dan tweeënhalve eeuw na de dood van Bach krijgt het beroemde ‘Erbarme Dich’ uit de Matthäus-Passion bij monde van de Libanese zangeres Fadia el-Hage een onvermoede lading, en lijkt mededogen daadwerkelijk dichtbij.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Op 30 september 1977 ging in de Estlandse hoofdstad Tallinn het werk Tabula rasa van Arvo Pärt in première. Bij die gelegenheid werd ook het Concerto grosso Nr. 1 van Alfred Schnittke uitgevoerd. Beide werken waren geschreven ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van Gidon Kremer op 27 februari 1977 en werden uitgevoerd door violisten Gidon Kremer en Tatiana Grindenko met het Estlandse Kamerorkest onder leiding van dirigent/pianist Eri Klas. Programmamaker Robert Nasveld van de NTR kwam op het idee om dat gedenkwaardige concert, met twee mijlpalen van de hedendaagse muziek, bijna vijfendertig jaar na dato te herhalen. De Est Toivo Tulev, nu een vooraanstaande componist, was als negentienjarige jongen aanwezig bij dit historische concert. Het Holland Festival gaf hem de opdracht om voor deze gelegenheid een commentaarstuk te componeren. Het programma wordt op donderdag 14 juni 2012 in het Muziekgebouw aan 't IJ uitgevoerd door de Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Martyn Brabbins. De solisten zijn Simone Lamsma en Henning Kraggerud op viool met medewerking van Pascal Meyer op geprepareerde piano.

Het concert opent met het werk van Pärt. Tabula rasa, Latijn voor ‘schone lei’, is een metafoor die al door de scholastieke filosofen (zoals Thomas van Aquino) gebruikt werd voor de toestand van een geest waarin geen enkele gewaarwording een indruk heeft gemaakt. De term verwijst ook naar het idee van de zeventiende-eeuwse filosoof John Locke dat er geen aangeboren ideeën bestaan. Pärts compositie wordt beschouwd als een hoogtepunt van het ‘holy minimalism’, een in de jaren 70 ontstane stroming binnen de hedendaagse muziek die zich kenmerkt door een aan minimal music gerelateerde esthetiek en een religieuze of mystieke invalshoek. Tabula rasa is een voorbeeld van Pärts ‘tintinnabulatie’-stijl, een simpel samenspel tussen twee eenvoudige stemmen dat een voortdurend verschuivende tonale context geeft. Het werk bestaat uit twee delen, Ludus en Silentium; in het eerste deel bouwt een steeds herhaald thema op naar een climax; in het tweede vindt een omgekeerde ontwikkeling plaats, met een etherische vioolpartij die langzaam wegzinkt in de stilte.

Voor de pauze klinkt vervolgens nog de bijdrage van Tulev, waarin hij net als Pärt en Schnittke in hun geprogrammeerde werken gebruikmaakt van een geprepareerde piano. Dat is een piano waarbij allerlei metalen en andere voorwerpen tussen de snaren zijn gestoken, zodat de toetsen ongebruikelijke en onvoorspelbare klanken oproepen.

De wereldpremière van Schnittkes Concerto grosso No. 1 had enkele maanden voor het concert van 30 september plaatsgevonden, op 21 maart 1977 in Leningrad. Toen werd het uitgevoerd door Kremer en Grindenko en het Leningrad Kamerorkest onder leiding van Klas. Het Concerto grosso is gecomponeerd voor twee violen, klavecimbel, geprepareerde piano en 21 strijkers, en bestaat uit zes delen. Het werk is een voorbeeld van wat Schnittke zijn ‘polystilisme’ noemde: geen vrijblijvend eclecticisme, maar een manier om met zeer uiteenlopende stijlen een omvangrijke muzikale vorm te construeren, met maximaal effect. Zo begint het tweede deel van het Concerto, de Toccata, als een Vivaldi-parafrase, om vervolgens te ontsporen in totale dissonantie en uiteindelijk via de Weense klassieken bij de twintigste-eeuwse twaalftoonstechniek te belanden. Het werk is een zinderend amalgaam van contradicties en paradoxen, dat terecht één van Schnittkes populairste werken is.

In dit programma staan twee jonge componisten centraal die vooral bekend zijn als popmuzikanten. Bryce Dessner is gitarist in de Amerikaanse band The National. Jonny Greenwood speelt gitaar in de Britse formatie Radiohead. Beiden hebben de laatste jaren met succes muziek voor klassieke ensembles geschreven. Amsterdam Sinfonietta speelt onder leiding van André de Ridder recente werken van Dessner en Greenwood, met de broers Bryce en Aaron Dessner van The National op gitaar als speciale gasten. Op het programma staan Greenwoods Smear (2004), Popcorn Superhet Receiver (2005), There will be blood Suite (2007) en Dessners Raphael (2007) en het dubbelconcert voor gitaar St. Carolyn by the Sea (2011). Het programma is een coproductie van het Holland Festival met Muziekgebouw Eindhoven en het American Composers Orchestra.

Jonny Greenwood heeft reeds vanaf jeugdige leeftijd belangstelling voor klassieke muziek en is een verklaard liefhebber van de Franse componist Olivier Messiaen. Zo bekwaamde hij zich in het bespelen van de ondes-Martenot, een in de jaren 20 van de vorige eeuw ontwikkeld elektronisch instrument dat veelvuldig werd gebruikt door Messiaen en dat op verschillende Radiohead-albums te horen is. In 2004 werd Greenwood composer-in-residence bij de BBC. Daar ging datzelfde jaar Smear voor orkest en ondes-Martenot in première, in 2005 gevolgd door Popcorn Superhet Receiver voor strijkorkest. Delen van dat laatste werk werden gebruikt in de film There will be blood uit 2007 van de Amerikaanse regisseur Paul Thomas Anderson, waarvoor Greenwood de complete soundtrack componeerde. De There will be blood Suite is samengesteld met muziek uit deze film. Greenwoods Popcorn Superhet Receiver en Smear zijn Nederlandse premières.

Bryce Dessner behaalde zijn diploma klassiek gitaar aan Yale University. Samen met zijn broer Aaron speelt hij gitaar in rockband The National, een groep die sinds zijn oprichting in 1999 hoge ogen gooit bij zowel critici als publiek. Vorig jaar waren de broers tijdens het Holland Festival te bewonderen met hun productie The Long Count. Dit theatrale concert voor klein orkest en verschillende gastzangers is gebaseerd op de Maya-scheppingsmythe Popul Vuh. Dessner werkte de afgelopen jaren samen met toonaangevende musici uit de nieuwe muziek, zoals Philip Glass, Steve Reich en het Kronos Quartet. Zijn muziek, die hij zelf omschrijft als ‘micro minimalism’, kenmerkt zich door gelaagde weefsels van herhaalde patronen, maar verraadt ook invloeden uit de folk en van componisten als Bartók en Messiaen.

De gespeelde werken van Bryce Dessner beleven in dit concert hun Europese première. Raphael is een kamermuziekwerk voor een ensemble met onder meer vier gitaren. Het ging op 13 maart 2008 in première in The Kitchen in New York. Het dubbelconcert voor gitaar St. Carolyn by the Sea schreef Dessner voor zichzelf en zijn broer Aaron in opdracht van het American Composers Orchestra, het Holland Festival en het Muziekgebouw Eindhoven. Met het componeren voor een uitgebreide orkestrale bezetting betreedt Dessner met dit werk nieuw terrein, iets waarover hij in interviews zijn opwinding heeft kenbaar gemaakt. St. Carolyn by the Sea werd geïnspireerd door de roman Big Sur (1962) van Jack Kerouac. Het werk ging op 22 oktober 2011 in première tijdens het SONiC Festival van het American Composers Orchestra in New York.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Componist, dirigent en dichter Micha Hamel (1970) is een opvallend veelzijdig kunstenaar. Niet alleen beoefent hij verschillende kunstvormen op hoog niveau – als dirigent staat hij voor grote orkesten in binnen- en buitenland, voor zijn poëziedebuut Alle enen opgeteld uit 2004 ontving hij de Lucy B. van der Hoogt Prijs –, ook profileert hij zich binnen die disciplines als een man met brede interesses en een natuurlijke behoefte om de grenzen tussen disciplines te overschrijden. Reden voor het Holland Festival om Hamel de compositieopdracht voor twee nieuwe werken te verstrekken: het Requiem voor tenor, acteur en ensemble en de eredienst voor een schilderij De Rode Kimono.

De Rode Kimono is een bijzondere samenwerking met het Stedelijk Museum Amsterdam en vernoemd naar het gelijknamige schilderij van G.H. Breitner: De rode kimono. Het olieverfschilderij uit ca. 1893-94 staat letterlijk centraal in deze voorstelling: het staat namelijk op het podium. Speciaal voor deze uitvoeringen wordt het bij hoge uitzondering onder escorte uit het Stedelijk Museum gehaald. Samen met regisseur Jos van Kan heeft Hamel De Rode Kimono vormgegeven als een eredienst, die net als het Requiem de conventionele concertsituatie ondermijnt. De thematiek van het schilderij vormt ook het onderwerp van de muziek: concentratie en contemplatie, japonisme en ornamentiek.

De muziek is gecomponeerd voor de ongebruikelijke bezetting van vijf blazers en piano en wordt uitgevoerd door het Hexagon Ensemble. De zevende performer in de voorstelling is danser en improvisator Michael Schumacher. Van Kan en Hamel hebben een film van het schilderij gemaakt waarin delen ervan worden uitvergroot en afgetast; deze film wordt in segmenten vertoond op een groot projectiescherm. Bovendien maakt danser Schumacher met een live-camera heftige close-ups van het schilderij en van de ruimte eromheen, die eveneens op het scherm te zien zijn. De rode kimono wil het kijken naar dit bekende schilderij via muziek en beeld op een evocatieve manier intensiveren en vernieuwen.

Componist, dirigent en dichter Micha Hamel (1970) is een opvallend veelzijdig kunstenaar. Niet alleen beoefent hij verschillende kunstvormen op hoog niveau – als dirigent staat hij voor grote orkesten in binnen- en buitenland, voor zijn poëziedebuut Alle enen opgeteld uit 2004 ontving hij de Lucy B. van der Hoogt Prijs –, ook profileert hij zich binnen die disciplines als een man met brede interesses en een natuurlijke behoefte om de grenzen tussen disciplines te overschrijden. Reden voor het Holland Festival om Hamel de compositieopdracht voor twee nieuwe werken te verstrekken: het Requiem voor tenor, acteur en ensemble en de eredienst voor een schilderij De Rode Kimono.

De Rode Kimono is een bijzondere samenwerking met het Stedelijk Museum Amsterdam en vernoemd naar het gelijknamige schilderij van G.H. Breitner: De rode kimono. Het olieverfschilderij uit ca. 1893-94 staat letterlijk centraal in deze voorstelling: het staat namelijk op het podium. Speciaal voor deze uitvoeringen wordt het bij hoge uitzondering onder escorte uit het Stedelijk Museum gehaald. Samen met regisseur Jos van Kan heeft Hamel De Rode Kimono vormgegeven als een eredienst, die net als het Requiem de conventionele concertsituatie ondermijnt. De thematiek van het schilderij vormt ook het onderwerp van de muziek: concentratie en contemplatie, japonisme en ornamentiek.

De muziek is gecomponeerd voor de ongebruikelijke bezetting van vijf blazers en piano en wordt uitgevoerd door het Hexagon Ensemble. De zevende performer in de voorstelling is danser en improvisator Michael Schumacher. Van Kan en Hamel hebben een film van het schilderij gemaakt waarin delen ervan worden uitvergroot en afgetast; deze film wordt in segmenten vertoond op een groot projectiescherm. Bovendien maakt danser Schumacher met een live-camera heftige close-ups van het schilderij en van de ruimte eromheen, die eveneens op het scherm te zien zijn. De rode kimono wil het kijken naar dit bekende schilderij via muziek en beeld op een evocatieve manier intensiveren en vernieuwen.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Het programma van Toonzetters 2012 wordt samengesteld door een vakjury van internationale festivalprogrammeurs. Uit bijna honderd inschrijvingen kiest zij de tien beste werken die kans maken op de Buma Toonzetters Prijs. Daarvan zal een zo groot mogelijke selectie worden uitgevoerd. In het voorjaar staat het volledige programma van de concerten op www.toonzetters.nl en www.hollandfestival.nl

Opnieuw op het podium de top van Nederlands componeren
Toonzetters is hét toonaangevende evenement voor Nederlands hedendaags gecomponeerde muziek en viert haar eerste lustrum op zaterdag 23 juni 2012, als onderdeel van het Holland Festival. Tijdens Toonzetters klinken de nieuwste Nederlandse gecomponeerde werken. De selectie van de tien beste composities, die alle hun eerste uitvoering beleefden tussen 1 augustus 2010 en 1 augustus 2011, wordt gemaakt door een internationale vakjury. Tijdens het festival worden zoveel mogelijk van de geselecteerde werken uitgevoerd. Het beste werk van seizoen 2010/2011 zal op Toonzetters bekroond worden met de Buma Toonzetters Prijs, bestaande uit een geldbedrag van tienduizend euro.

Toonzetters is een initiatief dat het Nederlandse publiek bekend wil maken met nieuw werk van Nederlandse of in Nederland woonachtige componisten. Het zou zo maar kunnen dat u hier als één van de eersten een belangrijk nieuw werk hoort, dat de toon zal zetten in het Nederlandse en internationale muzieklandschap.

Eerder winnaars van de Buma Toonzetters Prijs zijn Richard Rijnvos, Robin de Raaff, Seung-Ah Oh en Yannis Kyriakides.

Het programma van Toonzetters 2012 wordt samengesteld door een vakjury van internationale festivalprogrammeurs. Uit bijna honderd inschrijvingen kiest zij de tien beste werken die kans maken op de Buma Toonzetters Prijs. Daarvan zal een zo groot mogelijke selectie worden uitgevoerd. In het voorjaar staat het volledige programma van de concerten op www.toonzetters.nl en www.hollandfestival.nl

Opnieuw op het podium de top van Nederlands componeren
Toonzetters is hét toonaangevende evenement voor Nederlands hedendaags gecomponeerde muziek en viert haar eerste lustrum op zaterdag 23 juni 2012, als onderdeel van het Holland Festival. Tijdens Toonzetters klinken de nieuwste Nederlandse gecomponeerde werken. De selectie van de tien beste composities, die alle hun eerste uitvoering beleefden tussen 1 augustus 2010 en 1 augustus 2011, wordt gemaakt door een internationale vakjury. Tijdens het festival worden zoveel mogelijk van de geselecteerde werken uitgevoerd. Het beste werk van seizoen 2010/2011 zal op Toonzetters bekroond worden met de Buma Toonzetters Prijs, bestaande uit een geldbedrag van tienduizend euro.

Toonzetters is een initiatief dat het Nederlandse publiek bekend wil maken met nieuw werk van Nederlandse of in Nederland woonachtige componisten. Het zou zo maar kunnen dat u hier als één van de eersten een belangrijk nieuw werk hoort, dat de toon zal zetten in het Nederlandse en internationale muzieklandschap.

Eerdere winnaars van de Buma Toonzetters Prijs zijn Richard Rijnvos, Robin de Raaff, Seung-Ah Oh en Yannis Kyriakides.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

In het kader van het Roots Festival bieden De Melkweg en het Bimhuis een combiticket aan voor de concerten van Ibrahim Maalouf (6 juli, Bimhuis) en Krosfyah/Celso Piña (7 juli, Melkweg) à € 35. Dit combiticket is te verkrijgen via: bimhuis.nl/concerten/ibrahim-maalouf




Amsterdam Roots Festival - 5 t/m 8 juli 2012.
Roots Indoor -  5 t/m 7 juli: Melkweg, Bimhuis, Muziekgebouw aan 't IJ & Paradiso.
De Alliantie Roots Open Air op 8 juli in het Oosterpark, Amsterdam.
www.amsterdamroots.nl
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Het Atlas Ensemble is een uniek kamerorkest dat briljante musici uit China, Centraal Azië, het Midden-Oosten en Europa bij elkaar brengt. Het ensemble presenteert ongehoorde klankwerelden op instrumenten uit verschillende culturen. Meer informatie op www.atlasensemble.nl.
 

Asko|Schönberg en Slagwerk Den Haag maken de ritmische impuls invoelbaar die in de eerste helft van de twintigste eeuw in de muziek zijn intrede deed. Varèse was geboeid door het machinale van de pure klank en Igor Stravinsky gaf met zijn duivelse Histoire du soldat gehoor aan swingende jazz- en bluesinvloeden.
 

Eigenlijk is een simantra niet meer dan een stuk timmerhout. Met kennis van zaken bespeeld, zoals door Slagwerk Den Haag, onthult het een wonderlijke klankrijkdom. En dat geldt voor veel percussie-instrumenten. Ook Redskap voor zes percussionisten van de Nederlands-Zweedse componist Klas Torstensson is even beeldend als fysiek. Percussie in zijn puurste vorm.

Klas Torstensson is composer in residence

Linea is een werk voor twee piano’s, vibrafoon en marimba. Muziek die zich laat vertellen als een hypnotiserend verhaal. Heel vanzelfsprekend gaat de ene klank in de andere over en versmelten de instrumenten tot één groot lichaam.
 

Ballet Mécanique zou de begeleidende muziek worden bij een film van Fernand Léger en Dudley Murphy. De muziek bleek alleen veel langer dan de film en daar stokte het project. Antheils muziek bracht vervolgens vele concertzalen in rep en roer en ook de uitvoering van Lunapark zal niemand onberoerd laten.

Direct aansluitend in de Grote Zaal: A Drummer’s Night met het West East North South Drummers Ensemble.

Kim Weemhoff, Roel Calister, Oscar Kraal en Sjahin During behoren tot de belangrijkste Nederlandse percussionisten van dit moment. Deze Drummer’s Night is daarom niet alleen een genot voor oor en ledematen, maar ook een must voor iedereen die meer wil weten over ritme en percussie.

In samenwerking met Slagwerkkrant

De Indiase raga is een fascinerend fenomeen. In deze muziek heeft elke noot en elk ritmisch motief een betekenis. Daardoor ervaar je als luisteraar meer dan alleen de zuivere schoonheid van in elkaar hakende patronen. Raga-grootmeester Dhruba Ghosh en

Dhruba Ghosh komt uit Mumbai en staat bekend als een raga-grootmeester en de beste sarangi-speler van dit moment. De tablaspeler Niti Ranjan Biswas groeide op in Bangladesh. Hij is verbonden aan Codart Rotterdam en maakt veel furore met zijn avontuurlijke spel, ook buiten de traditionele Indiase muziek. Een bijzondere ontmoeting vol mooie verhalen.

In samenwerking met Atlas Ensemble

Op het podium een bonte verzameling traditionele instrumenten uit Korea, China, Japan en Vietnam, van de Chinese pipa, sheng en erhu en de Koreaanse kayageum tot de Japanse sho en de Vietnamese kny. Meer informatie op www.atlasensemble.nl.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Het Brabants Orkest en Chaplin-muziekexpert Timothy Brock hebben een naam hoog te houden als het gaat om de belegeleiding van zwijgende films. Al sinds de jaren tachtig is het een specialiteit van het orkest. Vorig seizoen voerde het orkest met veel succes Chaplins klassieker Modern Times uit.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

John Cage, Erik Satie en Iannis Xenakis: drie componisten die wanorde, verwarring en oproer niet uit de weg gingen. Maar rust, helderheid en stilte waren voor hen even wezenlijk. Precies op Cage’ honderdste geboortedag smeedt VocaalLAB een bonte verzameling van hun werk tot een robuuste en virtuoze eenheid.

De titel van dit programma, Les Anges, verwijst naar een van de Trois Mélodies. Dit korte pianowerk schreef de Franse componist Erik Satie in 1886. Satie geldt als een muzikale vrijbuiter, net als Cage en Xenakis een volstrekt originele denker met een uniek en eigenzinnig oeuvre.

Dit concert maakt deel uit van de serie Actueel, Avontuurlijk, Aangrijpend, rond het thema ‘Schandalig!’. Een samenwerkingsinitiatief van het Koninklijk Concertgebouworkest, zie www.AAAserie.nl

Dit concert maakt deel uit van de serie Actueel, Avontuurlijk, Aangrijpend, rond het thema ‘Orde en Chaos’. Een samenwerkingsinitiatief van het Koninklijk Concertgebouworkest, zie www.AAAserie.nl.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Het beroemde motet ‘Warum ist das Licht gegeben’ heeft Brahms duidelijk gemodelleerd naar motetten van Bach. Tussen de koorpracht van Bach en Brahms verweeft pianist Gerard Bouwhuis passende werken voor piano solo.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Tip
Combineer uw rondleiding en brunch met het concert om 15.00 uur: Hedendaags en klassiek klarinet + saxofoon voor kinderen (8+).
> lees meer

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Met muziek vertelt David Kweksilber hoe hij zich voelt. Waar hij aan denkt, wat hij mooi vindt. Muziek maken is als het vertellen van een verhaal. Nog leuker wordt het als mensen daarnaar luisteren en nieuwsgierig zijn. Iedereen die luistert, hoort de muziek op zijn eigen manier. En als je naar muziek luistert, kun je wegdromen en denken aan alles wat jij voelt.

Improvisatie speelde altijd een grote rol in de muziek, maar is uit de klassieke muziek langzaam weggefilterd. In de muziek uit de 17e-eeuwse vroegbarok vormde het improviseren nog wel een onmisbaar onderdeel van de compositie. In On the spot dagen Calefax en jazztrompettist Eric Vloeimans elkaar uit verschillende werelden te verkennen.

In iedere musicus schuilt een componist. Zeker in de musici van Calefax, want elk van de leden heeft zich meermalen opgeworpen als arrangeur of toonkunstenaar. Met de medewerking van componisten uit de wereld van de geïmproviseerde muziek gaat Calefax een nieuwe uitdaging aan. Vloeimans wordt op zijn beurt betrokken bij muziek uit de 17e-eeuwse vroegbarok.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Opgewonden stapt voorzitter Mao uit zijn portretlijst om de foxtrot te gaan dansen met zijn sensueel bewegende vrouw in The Chairman Dances uit Adams opera Nixon in China. Magie, sensualiteit, ontwapenende schoonheid en erotische lyriek kenmerken de muziek van Piazzolla. En Paul Schoenfield grijpt in Vaudeville terug op het oude variététheater met bruisende acts, cabaret, dansen en ballet.

  maakt hoorbaar
 

Berio schrijft Sinfonia in 1968 tijdens een verblijf in New York. Naast het overstelpende tumult van de stad klinkt zijn ontzetting over de moord op Martin Luther King door in de muziek. Berio’s toevoegingen aan de onvoltooide compositie van Schubert in Rendering klinken als muzikale mistflarden: ambivalente samenklanken die contrasteren met de romantische symfonie.
 

In Folk Songs en Coro plaatst Berio teksten en melodieën uit de mondelinge overlevering schouder aan schouder met eigentijdse poëzie en muziek. Daarmee geeft hij ze nieuwe diepte. De liefdesgedichten van Folk Songs, geschreven voor zijn muze en voormalige echtgenote Cathy Berberian, verschillen in hun fijnzinnige kamermuziekbezetting sterk met het grote ensemble en koor in Coro.
 

De uitvoering vergt van de musici, in dit geval leden van rietkwintet Calefax en andere solisten, een vergelijkbare visionaire benadering: ze brengen geluiden voort waar nauwelijks een voorstelling van te maken is. Daarmee maken ze van elke Sequenza een staalkaart van het spectrum aan klanken dat hun instrument kan produceren.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De Chemins zijn door Berio geschreven als natuurlijke verlengstukken van de solowerken. Hij laat de lijnen van het ensemble ontspruiten aan de Sequenza’s, in dit geval de stukken voor altviool en hobo. Wat ooit een betoog was vol baanbrekende ideeën en perspectieven, is nu een briljante uitwisseling van gedachten – een muzikale brainstorm.
 

Het is verleidelijk om Laborintus 2 af te doen als een muzikaal experiment. Het lijkt vooral op een plein in een Romeinse wijk, waar de omwonenden zich na zonsondergang verzamelen om samen te eten en te praten. Een even anarchistisch als warm web van contacten, dat vurig theater en jazzy swing kan omvatten.
 

I.s.m.

Hoe ga je om met taal als je opgroeit in twee landen? Uit het eerste land ken je de liedjes die je gedachteloos zong en woorden die je al goed kon uitspreken toen je nog klein was. In het tweede land leer je nieuwe klanken waar je eerst je tong op breekt en nieuwe liedjes die al snel vertrouwd raken. Ook al begrijp je niet alle woorden, voor muziek is dat geen probleem.
 

Arnold Schönberg dichtte zijn leerling Webern in zijn voorwoord bij diens Sechs Bagatellen gematigdheid, concentratie en een zoeken naar een zo groot mogelijke artistieke echtheid toe. Dezelfde concentratie die bij Webern leidt tot een uiterste compactheid, leidt er bij Feldman juist toe dat hij nooit meer op wil houden.

Noordelijke inspiratie geldt zeker voor Lantern Lectures, Volume IV en Expeditionen. Herinneringen aan de Zweedse volksmuziek duiken op in Pocket Size Violin Concerto. Helemaal autobiografisch is Selfportrait with percussion waarin hij eer betoont aan zijn jeugdhelden The Rolling Stones, Frank Zappa, Edgard Varèse en Iannis Xenakis.

Asko|Schönberg is ensemble in residence

Klas Torstensson is composer in residence

Brahms leverde aan het einde van zijn leven ook een herfstkleurige strijkkwintet met symfonische allure af. De opzwepende Hongaarse thema’s hieruit weerklinken ook in Ravels zigeunerhit Tzigane. Met een prominente rol voor de vader van Patricia Kopatchinskaja, de meest virtuoze cimbalomspeler van de Balkan.
 

Tip voor een compleet dagje uit
Combineer uw rondleiding en brunch met het concert om 15.00 uur door Collegium Vocale Gent.
> Lees meer

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Schein bouwde voort op Italiaanse vernieuwingen van componisten als Claudio Monteverdi. De sensualiteit en individuele expressie stonden in scherp contrast met de toenmalige Duitse meerstemmige muziek, die streng en objectief was. Door tijdgenoten werd Schein beschouwd als een van de grootste componisten.

De legendarische Amerikaanse jazzdrummer en componist Jack DeJohnette (1942) werkte met grote jazzmusici als Miles Davis, Keith Jarrett en Stan Getz. ‘He gave me a deep groove that I just loved to play over’, aldus Davis. Net zoals DeJohnette in zijn jonge jaren in Davis’ band speelde, werkt hij nu zelf met een jongere generatie musici als saxofonist Rudresh Mahanthappa en gitarist David Fiuczynski.

DeJohnettes kleurrijke grooves verraden dat hij ooit begon als pianist. Als componist mengt hij jazz met soul, rock, avant-garde en niet-westerse muziek. Dit jaar ontving hij de hoogste Amerikaanse jazzonderscheiding, de NEA Jazz Masters Fellowship. De musici waarmee DeJohnette werkt, geven zijn composities een eigentijds geluid mee. Het zijn niet de minsten. Zo riep het gerenommeerde Amerikaanse jazzmagazine Down Beat Rudresh Mahanthappa in 2011 uit tot beste altsaxofonist. 

Lees hier een atikel over Jack DeJohnette op jazztimes.com

De vitaliteit van het spel, een grote kennis van de historische uitvoeringspraktijk en een betrokken omgang met het publiek maken van elk concert door Concerto Copenhagen een feest. Zelfs Bachs vertrouwde Orkestsuites klinken bij dit vooraanstaande barokorkest vol ongehoorde details.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De verschillen tussen Bach en Zelenka waren groot. Tegenover de beperkte middelen waarmee Bach het soms in het Lutherse Leipzig moest doen, stond de rijkdom van een van de meest vermogende vorstenhuizen in Europa. Bachs Trauerode was een groot succes. Vier jaar later zou hij het openingskoor van de Trauerode hergebruiken in zijn Markus Passion, die helaas verloren is gegaan.
 

Brahms schreef zijn Vier ernste Gesänge oorspronkelijk als een liedcyclus gebaseerd op vier Bijbelse teksten. Mansoerjan herschiep deze reflecties op de dood in de vorm van een ‘concertdrama’ voor viool en strijkorkest. In Mansoerjans Dubbelconcert strijden twee hoofdrolspelers, viool en cello, tegen een collectief van strijkers.
 

Het idioom van Frank Martin past het Nederlands Kamerkoor als een handschoen. Songs of Ariel schreef hij voor het koor, de Messe pour double choeur is een klassieker in het 20e-eeuwse kamerkoorrepertoire. De voor Felix de Nobel en zijn koor gemaakte Kerstmotetten van Poulenc bewaart het koor voor december. In plaats daarvan besluit Poulencs Figure Humaine - zijn ‘symbool van hoop’ zoals hij het zelf noemde - als een waar orkest van stemmen dit jubileumprogramma.

TIP: Het Nederlands Kamerkoor viert zijn 75-jarig jubileum van 12 t/m 14 oktober in Muziekgebouw aan ‘t IJ. Dit hele weekend vinden bijzondere en feestelijke concerten plaats. Op 14 oktober wordt in stijl afgesloten met een galaconcert. Meer informatie www.nederlandskamerkoor.nl.

Peter Schat (1935 - 2003) behoort tot de belangrijkste Nederlandse componisten van zijn generatie. En tot de meest geëngageerde. Met geestverwanten als Louis Andriessen en Reinbert de Leeuw was hij eind jaren ’60 een van de gangmakers van het protest tegen de traditionele concertpraktijk.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De Russische meesterpianist Alexander Melnikov maakte in januari 2012 diepe indruk met zijn uitvoering in het Muziekgebouw van de complete Preludes en fuga’s van Sjostakovitsj. Nu concentreert hij zich op de jonge Brahms en diens vriendschap met het echtpaar Schumann. Met de vroege pianowerken van Brahms schetst Melnikov de gang van jong talent naar grootmeester.

Johannes Brahms werd door de invloedrijke Robert Schumann onthaald als de jonge held waar de muziekwereld op zat te wachten. Ook persoonlijk klikte het. Vooral met Schumanns vrouw, pianiste Clara. Brahms droeg zijn Tweede sonate aan haar op en componeerde de Schumann Variaties speciaal voor haar. Het begin van een levenslange vriendschap tussen die twee.
 

Waar Aynur de Koerdische volksmuziektraditie bewaakt en vernieuwt, vertegenwoordigt Şevval het kosmopolitische Istanbul, dat open staat voor invloeden van buiten. Bij de viering van 400 jaar Turks-Nederlandse betrekkingen arrangeert het NBE een ontmoeting van Nederlandse, Koerdische en Turkse musici. Verbindende componisten zijn de Turks-Amerikaanse Kamran Ince (1960) en de in Nederland opgeleide componist en jazzpianist Evrim Demirel (1977).
 

Pop, improvisatie, moderne gecomponeerde muziek en elektronica. In dit Listen to this-concert draait het om de invloed van techniek op de muziek. Zo laat Ned McGowan in Rotterdam Concerto de iPad de hoofdrol spelen; een geestverruimende mix van jazz, rock, Indiase muziek, elektronische muziek en minimalisme.

Ook de Amerikaanse componist en performer Marko Ciciliani en de Nederlandse blokfluitist Erik Bosgraaf weten met respectievelijk een keur aan synthesizers en een scala aan effectpedalen een hele wereld te creëren tussen fluistermuziek en digitale wervelstormen. Zo laten ze al improviserend horen hoe techniek de muziek verrijkt.

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziektijdschrift Gonzo (circus) met onder meer dj’s en optredens.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Quirine Viersen houdt van verhalen. In dit concert gaat zij op zoek naar verhalen in de muziek. Zoals haar lievelingsstuk Pohádka, wat sprookje betekent in het Tsjechisch, van de componist Leoš Janáček. En ook hoor je oudere muziek zoals een cellosuite van Bach.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

‘Ik zoek naar een nieuwe spirituele vorm van de Japanse cultuur en muziek’, zei Hosokawa al eens. ‘Om dichter bij mijzelf en mijn cultuur te komen moet ik ook de westerse wereld onderzoeken.’ Vandaar dat hij in het monodrama The Raven op de gelijknamige tekst van Edgar Allan Poe klassieke Japanse muziek mengt met Westerse avant-garde technieken.
 

De andere werken op het programma zijn composities van de drie grootste Russische componisten. De Scandinaviërs Truls Mørk en Andreas Brantelid soleren in het Eerste celloconcert van Sjostakovitsj en Pezzo Capriccioso van Tsjaikovski.

Als conservatoriumstudent bezocht Tan Dun zijn geboortestreek Hunan waar hij diep werd getroffen door een sjamaanmuzikant die leek te communiceren met hemel en aarde, verleden en toekomst. Hij legde deze ervaring vast in The Map. De Finse cellist Anssi Karttunen voerde het werk vele malen uit en rekent het inmiddels tot zijn favoriete stukken.

Tip: 23.30 uur in het Bimhuis: Late night concert met Vincent Courtois en Jérôme Pernoo
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Drie meesters in de dop spelen als een schitterend intermezzo het zeer korte maar ontroerende Requiem voor drie celli en strijkorkest van David Popper.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Als portret van de cellist schreef de Litouwer Antonijus Senderovas voor David Geringas David’s Song. Het virtuoze Les Chants de l’Agartha componeerde Guillaume Connesson voor Jérôme Pernoo.
 

Cello-iconen Natalia Gutman en Tsuyoshi Tsutsumi begeven zich in de klankwereld van het Nieuw Ensemble. In ruim dertig jaar vergaarde het Nieuw Ensemble honderden composities die talloze componisten wereldwijd speciaal voor dit eigenzinnige ensemble schreven. Begin jaren negentig introduceerde het ensemble destijds in het Westen onbekende componisten uit China, waaronder Tan Dun en Guo Wenjing.

TIP: Chinees buffet voorafgaand aan dit concert tussen 18.00 – 20.00 uur. Meer info op www.acbiennale.nl.

Naast de opleiding organiseert de Kronberg Academy festivals, masterclasses en kamermuziekprojecten. Docenten aan de Kronberg Academy zijn beroemde muziekpedagogen violisten Zakhar Bron en Christian Tetzlaff, altviolist Nabuko Imai, en cellisten Frans Helmerson en Gary Hoffman.
 

Listen to the silence is een spannende, verstilde muziekvoorstelling over de buitengewone kijk op het leven van de opmerkelijke componist John Cage. In zijn composities spelen klankkleur, ritme, toeval en stilte een grote rol. Een bijzondere kans van alles te leren over John Cage en nieuwe klanken te ontdekken.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Wie was Maria? Alleen de vereerde en alom aanbeden moeder Gods, of ook een kwetsbare vrouw, meegezogen in het grote avontuur dat haar zowel onmetelijke roem als diepe droefenis bracht? Het Vlaamse vocaal kwartet Encantar brengt deze bijzondere vrouw een ontwapenende muzikale ode. Direct voorafgaand aan het concert vertelt de Amerikaans/Nederlandse zangeres, musicologe en oude-muziekexpert Rebecca Stewart over zang in de renaissance.

Encantar won in 2011 de publieksprijs tijdens de prestigieuze York Early Music International Young Artists Competition. Het ensemble wil in dit programma Maria een menselijk, hedendaags gezicht geven zonder afbreuk te doen aan haar verheven reputatie.

I.s.m. Organisatie Oude Muziek en De Groene Amsterdammer

De eerste uitvoeringen van Up-Close in Stockholm, Londen, Hamburg en Brussel door Amsterdam Sinfonietta kregen een enthousiast onthaal van pers en publiek. ‘Een werk dat van begin tot eind mateloos boeit’ (Dagens Nyheter), ‘briljant, sensueel en virtuoos’ (La Libre), en ‘huiveringwekkend mooi’ (The Guardian). Dit concert opent met wervelende solo’s door violiste Candida Thompson in Van der Aa’s swingende Imprint.
 

In de Engelse pianist Roger Vignoles treft deze lyrische tenor de optimale muzikale partner. De pianist die ook tekent voor recitals met Kiri Te Kanawa, Anne Sofie von Otter en andere groten, wordt immers algemeen gezien als een van de beste liedbegeleiders ter wereld. Ainsley en Vignoles laten u deze avond horen dat het Engelse liedrepertoire onuitputtelijk is.

Luister nu alvast op de site van Radio 4 naar enkele Britten- en Purcell-vertolkingen door John Mark Ainsley en Roger Vignoles.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De ‘Amsterdamse Orpheus’ was ook een man van de wereld. Een man die al zijn kennis van liefde, lust, vreugde, verdriet en woede wist te vatten in meeslepende levensliederen. Deze meesterlijke chansons, madrigalen en rimes van Sweelinck vormen een opwindende kennismaking met de grootste componist die Nederland voortbracht.

I.s.m. De Groene Amsterdammer

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Het strijkkwartet, een beproefd medium voor innigheid en lyriek, blijkt ook ruig en obsessief uit te kunnen pakken. Invloeden van volksmuziek druppelen door deze composities heen. Naast Stravinsky’s enige strijkkwartet, geschreven vlak na zijn Sacre du Printemps, klinkt ook werk van de nauwelijks bekende Turkse componist Ulvi C. Erkin.
 

De Oezbeekse componist Artjom Kim schrijft net als Cage muziek waarvan het verloop deels van het toeval afhangt. Tan Dun volgt Cage door in zijn Concerto for pizzicato piano objecten tussen de pianosnaren te plaatsen en zo de klank geraffineerd te manipuleren. Bovendien gebruikt hij de naam van zijn voorbeeld, vertaald in muzieknoten, als hoofdmotief.
 

Alle ogen waren op Beethoven gericht na de publicatie van zijn Eerste pianoconcert. Vijf jaar later haalde hij de prestigieuze opdracht binnen om voor het Weense hoftheater een ballet te componeren: Die Geschöpfe des Prometheus. Combattimento speelt beide werken met Paolo Giacometti, de succesvolle Nederlandse pianist van Italiaanse afkomst.
 

In 2012 is het 100 jaar geleden dat John Cage geboren werd. Na de Tweede Wereldoorlog groeide hij uit tot een van de meest invloedrijke kunstenaars uit de twintigste eeuw. Doorslaggevend was zijn kennismaking met de Indiase muziek en de kunst om ‘de geest sober en stil te houden en daardoor open te staan voor goddelijke invloeden’.

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziekorganisatie Viral Radio met onder meer dj’s en optredens

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De betekenis van Cage voor de nieuwste muziek en de muziekwereld in het algemeen kan niet worden overschat. Of zoals componist Mauricio Kagel het verwoordde: ‘Iedereen is door John Cage beïnvloed, ook degenen die niet door hem beïnvloed zijn.’

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

In de barok waren talloze kapelmeesters en componisten aan het Weense Habsburgse hof van Venetiaanse komaf. Waarom? Dat blijkt uit dit concert met opwindende muziek van Rognoni tot Vivaldi, maar komt ook van de vrijwel onbekende barokcomponist Vinko Jelic. Ensembleleider Bojan Čičić breekt met liefde een lans voor zijn Kroatische landgenoot.
 

De Nederlandse Gouden Eeuw was een succes dankzij immigranten. Rond 1600 was een op de drie Amsterdammers niet in Nederland geboren. Portugese joden vluchtten toen voor de inquisitie naar Amsterdam, een eeuw later gevolgd door Franse protestanten. Vanaf de jaren 60 werken Italiaanse immigranten in Amsterdam als schoorsteenveger en glazenwasser. Met de opera in hun genen stonden zij aan de oorsprong van het Jordanees belcanto, dat via Willy Alberti en Johnny Jordaan naar André Hazes leidt.

Klas Torstensson is composer in residence

De zinnelijke muziek van De Machaut contrasteert fraai met Cage’ strenge eenvoud. Zo treffen een Douce dame jolie en een Wonderful Widow of Eighteen Springs elkaar. Laatstgenoemde is een kleine klassieker binnen het oeuvre van Cage. Het belooft allemaal optimaal uit de verf te komen: ‘Van sommige uitvoeringen weet je dat ze je altijd bij zullen blijven’, schreef The Guardian eerder over Exaudi.

Lees hier een recensie van Exaudi in The Guardian
 

Ze zingt samen met bariton Martijn Cornet de mooiste aria's uit The Fairy Queen.

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Toonkunstkoor Amsterdam en Florilegium Musicum laten zien dat het thema van dit oratorium nog steeds actueel is. Onderdrukking en verzet hebben nadrukkelijk een plaats in deze uitvoering. De koorstukken en aria’s krijgen een verrassende toevoeging door intermezzi die gespeeld worden door een udspeler, terwijl videoprojecties de actualiteit van het thema laten zien.

*Händel schreef dit stuk toen hij in Engeland woonde en als genaturaliseerd Engelsman zelf de umlaut van zijn naam haalde.

Wat is de invloed van Cage? Arnoud Noordegraaf legt voor dit programma door middel van dubbelinterviews bloot wat Cage voor componisten als Iannis Kyriakides en Julia Wolfe betekende. Deze interviews, Confessions to Cage, zijn tussen de composities door op grote schermen te zien.
 

Strijkkwartet Zapp 4 vierde successen op popfestival Lowlands én in klassieke concertzalen. In The Radiohead Songbook waagt het zich aan het oeuvre van een van de invloedrijkste popgroepen sinds The Beatles. Zapps frisse bewerkingen bevatten alles wat de moderne popklassiekers van Radiohead zo bijzonder maken: hypnotiserende ritmes, mysterieuze elektronica en bijna barokke harmonieën.

Zapp 4 speelt in de standaardbezetting van het strijkkwartet. Maar eigenlijk houdt de vergelijking met een strijkkwartet daarmee op. De vier eigenzinnige en zelfbewuste strijkers van Zapp 4 schrijven en arrangeren hun eigen muziek. Ze spelen even gemakkelijk pop of funk – waarbij zij hun instrumenten bespelen als gitaren – als jazz of modern klassiek.
 

Het concert wordt afgesloten met 31 steps to heaven van componist René Samson, een licht microtonaal werk waarin hij 12- en 31-toons lijnen met elkaar combineert.

Sweelinck legde zijn niet aflatende compositie-arbeid vast in vier psalmboeken die in 1604, 1613, 1614 en 1621 verschenen. Al zijn genialiteit zit in dit omvangrijke werk dat het Gesualdo Consort op twaalf cd’s vastlegde. Door Sweelincks veelzijdigheid een prachtig en tijdloos monument. Vanavond brengt het ensemble een selectie van Sweelincks mooiste psalmzettingen.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Direct voorafgaand aan het concert vindt in de Grote Zaal een lezing plaats i.s.m. De Groene Amsterdammer rondom een thema uit de renaissance. De spreker wordt later bekend gemaakt.

Claire Lefilliâtre is dé stem van het beroemde oude-muziekensemble Le Poème Harmonique. Daarnaast stort ze zich vol energie en liefde op eigen projecten. In dit programma klinken beroemde Italiaanse madrigalen in Engelse vertaling, zoals gepubliceerd in de verzamelbundel Musica transalpina uit 1588. Het ensemble speelt daarnaast ook Engelse instrumentale muziek van Byrd en anderen.

I.s.m.   

> Lees meer over de Klankspeeltuin

Ensemble Modern is een van de beste ensembles ter wereld. Het houdt zich vooral bezig met het uitvoeren van hedendaagse muziek en dat gebeurt op hoog niveau. Het afgelopen jaar was Ensemble Modern te gast in de Donderdagavondserie met een spectaculair Berio-programma. De pers was unaniem lovend. Het ensemble werkt al langere tijd intensief samen met Manfred Trojahn.

Componist Grieg leverde een muzikale kaleidoscoop van Noorse symbolen af: ruige trollendansen en woeste landschappen met een haast Zuid-Europese harstocht maar dan ‘gedrenkt in bloed’, aldus Grieg. Het kostte hem bloed, zweet en tranen om zijn enige strijkkwartet te voltooien. Temidden van de Russische circusact en het Noorse drama biedt het pianoconcert van Joseph Haydn een oase van rust en raffinement.

Dit concert vindt plaats op 7 en 8 december.

Componist Grieg leverde een muzikale kaleidoscoop van Noorse symbolen af: ruige trollendansen en woeste landschappen met een haast Zuid-Europese harstocht maar dan ‘gedrenkt in bloed’, aldus Grieg. Het kostte hem bloed, zweet en tranen om zijn enige strijkkwartet te voltooien. Temidden van de Russische circusact en het Noorse drama biedt het pianoconcert van Joseph Haydn een oase van rust en raffinement.

Dit concert vindt plaats op 7 en 8 december.
 

> Lees meer over de Klankspeeltuin

De Nederlandse StrijkKwartet Academie werd in 2001 opgericht door cellist Stefan Metz en wordt tegenwoordig geleid door violist Marc Danel. De Academie coacht jonge kwartetten en ondersteunt ze in hun ontwikkeling. Sinds de oprichting is de strijkkwartetcultuur in Nederland behoorlijk verlevendigd.

Aanbevolen door de Nederlandse StrijkKwartet Academie

 

In 1966 schreef Morton Feldman The Possibility of a New Work for Electric Guitar. Het wonderlijke atypische gitaarwerk werd nooit gepubliceerd. Pas geleden kwam het boven water. Nu beleeft het zijn Nederlandse première naast de elektronische geluidsmuren van Ben Frost en Raphael Vanoli.

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziekorganisatie Viral Radio met onder meer dj’s en optredens

I.s.m. Amsterdam Electric Guitar Heaven en Bimhuis

 

Niet alleen hoorde het publiek de uitvoerenden in de eigen taal zingen, ook spraken de bekende en vaak Bijbelse onderwerpen tot de verbeelding. De zalen puilden uit en de dames werden opgeroepen om hun hoepelrokken thuis te laten en de heren verzocht zonder degens te verschijnen.

Anton Goudsmit ontving in 2010 de VPRO/Boy Edgar Prijs, de belangrijkste jazzprijs van Nederland. Hij is medeoprichter en gitarist in de Nederlandse jazzbands The Ploctones en New Cool Collective. Tijdens dit concert hoor je wat hij allemaal kan met de gitaar. Met eigen stukken en met muziek van beroemde jazzmuzikanten als Thelonious Monk en Herbie Nichols.

I.s.m. Amsterdam Electric Guitar Heaven en Bimhuis

 

Pure stemmen als engelen in de nacht. Zij voeren ons mee naar een vredige, wit besneeuwde wereld van hoop, en omkransen het kerstverhaal dat Karin Bloemen ons vertelt. Het Nederlands Kamerkoor zingt traditionele oude liederen naast kerstmuziek van grote componisten van de 19e en 20e eeuw.

Onder liederen van grote componisten de vier kerstmotetten van Francis Poulenc. Het eerste deel daarvan droeg deze Franse componist precies 60 jaar geleden op aan de oprichter van het Nederlands Kamerkoor, Felix de Nobel. En een eigen kerstlied van Karin Bloemen weerklinkt naast kerstliederen die we allemaal zó mee kunnen zingen.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

Onder liederen van grote componisten de vier kerstmotetten van Francis Poulenc. Het eerste deel daarvan droeg deze Franse componist precies 60 jaar geleden op aan de oprichter van het Nederlands Kamerkoor, Felix de Nobel. En een eigen kerstlied van Karin Bloemen weerklinkt naast kerstliederen die we allemaal zó mee kunnen zingen.

Dankzij de grote belangstelling in voorgaande jaren voeren Combattimento Consort Amsterdam en Cappella Amsterdam het Weihnachtsoratorium van Bach dit jaar niet één, maar twee keer uit in het Muziekgebouw. Bekijk alvast een voorproefje op www.weihnachtsoratorium.com.
 
Dit concert vindt plaats op 19 en 23 december.

Xenakis bediende zich vaak van de wiskundige waarschijnlijkheidsleer, bijvoorbeeld in Eonta. Bij andere composities maakte hij vernuftig gebruik van de muzikale ruimte. In het slagwerksextet Persephassa duiken onvermoede driedimensionale geluidseffecten op.

Torstenssons fascinatie voor het klankmatige uit zich in een verrassend gebruik van instrumentarium en stem. Naast klank legt hij in Urban Songs ook uiteenlopende muziektradities onder zijn fileermes. Zo kan het gebeuren dat sopraan Charlotte Riedijk begint als Libanese volkszangeres en eindigt als Amerikaanse gettorapper.

Asko|Schönberg is ensemble in residence

Klas Torstensson is composer in residence

 

Naast Bons’ eigen werk en muziek van favorieten Stravinsky en Donatoni zijn er bijdragen van schrijvers, filmers en sheng-virtuoos Wu Wei. Ed Spanjaard dirigeert. EmbArk!

De Italiaanse componist Scelsi nam de bewuste vernietiging door de Maya’s van hun eigen stad Uaxuctum om religieuze reden als uitgangspunt. Jan Vriend en de vooraanstaande Guatemalteekse dichter Humberto Ak'abal werkten samen aan een nieuw stuk over de Mayakalender. David Dramm kiest met filmmaker David Lammers voor een ‘postapocalyptische leegte waarin stemmen van telefoonmedewerkers, oude voicemailberichten en telefoontonen nog altijd in de ruimte zweven.’ En Sculthorpe vraagt in From Ubirr de mens om, net als Australische Aboriginals, af te stemmen op de Aarde voordat het te laat is.

maakt hoorbaar
 

Dankzij de grote belangstelling in voorgaande jaren voeren Combattimento Consort Amsterdam en Cappella Amsterdam het Weihnachtsoratorium van Bach dit jaar niet één, maar twee keer uit in het Muziekgebouw. Bekijk alvast een voorproefje op www.weihnachtsoratorium.com.

Dit concert vindt plaats op 19 en 23 december.

Acte de présence tijdens eerdere PANs gaven onder anderen schrijver Geert Mak, pianist Louis van Dijk, Slagwerk Den Haag, Tin Men and the Telephone, violiste Liza Ferschtman, panfluitist Matthijs Koene, zangeres Cora Burggraaf en slagwerker Arnold Marinissen.

De 31 tonen van het Fokker-orgel zijn zogeheten microtonen. Ze vullen de afstand tussen de twaalf tonen die wij allemaal kennen (de witte en zwarte toetsen van de piano). Intervallen die in ons gebruikelijke twaalftoonssysteem eigenlijk niet helemaal zuiver zijn, kunnen op dit orgel wel zuiver (rein) tot klinken worden gebracht. Componist, pianist en improvisator Guus Janssen is wars van traditionele scheidslijnen als genres en stijlen. Het Fokker-orgel, dat een vaste plek heeft in de Kleine Zaal van het Muziekgebouw, is voor hem een ideaal medium voor kleurrijke improvisaties.
 

Peter Schat schreef Canto General destijds voor Lucia Kerstens, Vera Beths en Reinbert de Leeuw. Nieuw Amsterdams Peil wekt deze kamermuzikale mijlpaal opnieuw tot leven. Guus Janssen is nooit meer opgehouden met improviseren. Sinds de jaren 80 maakt hij samen met broer Wim op drums en bassist Ernst Glerum ook furore als trio.
 

Arvo Pärt verenigde stemmen en strijkers voor een onaards en devoot Stabat Mater. Beethoven en Dvořák laten louter strijkers zingen in twee hoogtepunten uit de strijktrioliteratuur. Zo opende Beethoven met zijn derde strijktrio de weg naar zijn grote symfonieën. Ondertussen krijgt dit werk met symfonische allure door de kleine bezetting een enorme intimiteit mee.
 

Communicatie en theater zijn de belangrijkste woorden in het werk van de Duits-Argentijnse componist Mauricio Kagel. Blazers Ab Baars en Mariëtte Roupe van der Voort gebruiken het werk van Kagel daarom al jaren als uitgangspunt voor improvisaties. Jazz en hedendaagse muziek smelten daarbij vanzelfsprekend samen. Ze krijgen vandaag gezelschap van hun Amerikaanse geest- en generatiegenoot rietblazer Michael Moore.

I.s.m.
 

Als kind luisterde Dönmez naar uiteenlopende muziek: van Turkse muziek tot hiphop, van opera tot reggae. In haar liefde voor muziek bestaan geen grenzen.
 

Waar Torstensson zich laat inspireren door natuurverschijnselen, is het voor Goebbels vooral de jazz en de rock. Peter Eötvös houdt het in Snatches of a conversation op onverstaanbare flarden van een geanimeerd gesprek. Wat alle werken bindt, is de nadruk op koperblazers.

Klas Torstensson is composer in residence

Debussy maakte van zijn Préludes niet alleen 24 afzonderlijke juweeltjes, ook bewaakte de componist de logische eenheid van het geheel. De cadans van het complete werk is daarom een bijzondere luisterervaring die nieuw licht werpt op een van de belangrijkste cycli van de 20eeeuw.

Pierre-Laurent Aimard is artist in residence
 

Tarenskeen: ‘Als een kroon op de twijfel wilde ik een Mattheus Passie schrijven. Geen overtuigende vertelling zoals bij Bach, geen hartenkreten in de vorm van aria’s of collectieve zang van de gelovigen, maar een aarzelende zoektocht. De vraag die ik me stelde: kan je twijfel toonzetten?’ Volgens de jury van de Matthijs Vermeulenprijs heeft hij iets bijzonders en origineels toegevoegd aan het repertoire. ‘Met een sober en efficiënt gebruik van een beperkt aantal elementaire middelen heeft de componist een akoestisch en theatraal spannend werk gecreëerd voor Cappella Amsterdam.’
 

Het Danel Kwartet staat te boek als een strijkkwartet ‘dat alles kan’, mede dankzij het veelvuldige samenwerken met componisten van uiteenlopende achtergrond. Het kwartet speelt ook de strijkkwartetklassiekers. Voor rietkwintet bestaan geen klassiekers maar Calefax creëert ze zelf, door te arrangeren. En door, net als het Danel Kwartet, veel te laten componeren voor dit nog altijd nieuwe kamermuziekgenre.

Beroemd is de Music for the Funeral of Queen Mary, met indrukwekkende treurmars aan het begin. Net zo bekend zijn de luitliederen van John Dowland, hier gezongen door solisten uit het koor. Dowland was niet werkzaam aan de koninklijke Chapel Royal, maar schreef een fenomenaal oeuvre aan luitwerken en liederen voor de huiselijke en hoofse kring. Chef-dirigent Risto Joost, zelf als countertenor jaren actief in het ensemble Theatre of Voices van Paul Hillier, is de ideale dirigent voor dit concert met koninklijke Engelse muziek.

De teksten van Katrina Ballads bevatten woorden van onder anderen George W. Bush, Barbara Bush en beroemdheden als Kanye West. De muziek, aangevuld met videobeelden, geeft een inkijk in de gebeurtenissen die zich rond deze tragische week afspeelden.

Aanbevolen door Gaudeamus Muziekweek

Hing tussen de barokmuziek en ‘moderne’ symfonieorkesten lange tijd een ‘ijzeren gordijn’, tegenwoordig schrijven hedendaagse componisten steeds vaker voor oude-muziekensembles. Het gerenommeerde barokorkest Akademie für Alte Musik bracht Der Zaubergarten in 2011 in première, maar het werk is nadrukkelijk ook bedoeld voor moderne ensembles. Soliste Lisanne Soeterbroek was tweede prijswinnares van het Oskar Back-concours en lid van het Nederlands Kamerorkest.
 
Dit concert vindt plaats op 18 en 19 januari.

Dit concert maakt deel uit van de serie Actueel, Avontuurlijk, Aangrijpend, rond het thema ‘Schandalig!’. Een samenwerkingsinitiatief van het Koninklijk Concertgebouworkest, zie www.AAAserie.nl.

Hing tussen de barokmuziek en ‘moderne’ symfonieorkesten lange tijd een ‘ijzeren gordijn’, tegenwoordig schrijven hedendaagse componisten steeds vaker voor oude-muziekensembles. Het gerenommeerde barokorkest Akademie für Alte Musik bracht Der Zaubergarten in 2011 in première, maar het werk is nadrukkelijk ook bedoeld voor moderne ensembles. Soliste Lisanne Soeterbroek was tweede prijswinnares van het Oskar Back-concours en lid van het Nederlands Kamerorkest.
 
Dit concert vindt plaats op 18 en 19 januari.

Wilde Bach de viola da gamba redden? Wilde hij de cello promoten? Feit is dat hij rond 1720 voor beide instrumenten repertoirestukken schreef die ook nu nog beschouwd worden als absolute hoogtepunten. Gesteund door een groot historisch besef haalt Christophe Coin, medeoprichter van het fameuze op darmsnaren spelende Quatuor Mosaiques, het maximale uit beide instrumenten.

i.s.m. Organisatie Oude Muziek

Ton Koopman nam met zijn Amsterdam Baroque Orchestra & Choir alle kerkcantates van Bach op. Sindsdien geldt hij als Nederlands grootste Bach-vertolker.

i.s.m. Organisatie Oude Muziek


 

De Bondt schrijft indrukwekkende stukken. In Die Wahre Art gebruikt hij het notenmateriaal van Webern. Dit materiaal bewerkt hij op basis van de voorschriften uit het pianohandboek Versuch über die wahre Art das Clavier zu spielen van Carl Philipp Emanuel Bach.

maakt hoorbaar

In dit sprankelende programma laten zij horen welke rijke muzikale smeltkroes Andalucía ooit was.

Onderdeel Flamenco Biënnale Nederland

In de David Kweksilber Big Band zitten de beste Nederlandse musici uit de grote orkesten en ensembles naast briljante improvisatoren als gitarist Wiek Hijmans, trombonist Wolter Wierbos en pianist Guus Janssen. Ze spelen improvisaties, big-bandklassiekers en nieuw gecomponeerd werk van Klas Torstensson in een turbulente concert.

Musici van verschillende generaties op het snijvlak van improvisatie en compositie hebben elkaar in de David Kweksilber Big Band gevonden. Vanavond gaat het nieuwste werk in première van composer in residence Klas Torstensson. Dit werk, dat ook ruimte laat voor improvisatie, schreef hij speciaal voor de David Kweksilber Big Band. Aanvullend klinkt repertoire dat rietblazer David Kweksilber samen met Torstensson koos uit de rijk gevulde schatkist van deze unieke big band.

Klas Torstensson is composer in residence.

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziekorganisaties dOEK en TryTone met onder meer dj’s en optredens

I.s.m.
 
Klas Torstensson is composer in residence

Johannes Brahms heeft het werk van zowel Schütz als Johann Sebastian Bach goed gekend. De Nederlandse Bachvereniging voert Ein deutsches Requiem uit in een recent verschenen bewerking voor koor en kamerorkest. Dit levert een unieke kans op om deze twee stukken op één middag te beluisteren.

De serie van acht gratis lunchconcerten organiseert Muziekgebouw aan ’t IJ dit seizoen wederom samen met het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds en het Conservatorium van Amsterdam. Jeugdige ensembles in wisselende en verrassende bezetting, met zeer gevarieerd repertoire.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

Het NBE maakt graag programma’s met gepassioneerde zang als Fado, Corsicaanse close harmony, IJslandse volksliederen en het Napolitaanse lied. Voor de Flamenco Biënnale maakt het NBE een vlammend programma rondom ’s werelds grootste vertolkster van de flamencozang: Carmen Linares. Met poëzie van Lorca en Juan Ramón Jiménez.

Onderdeel Flamenco Biënnale Nederland


 
Dit concert vindt plaats op 30 en 31 januari.

Het NBE maakt graag programma’s met gepassioneerde zang als Fado, Corsicaanse close harmony, IJslandse volksliederen en het Napolitaanse lied. Voor de Flamenco Biënnale maakt het NBE een vlammend programma rondom ’s werelds grootste vertolkster van de flamencozang: Carmen Linares. Met poëzie van Lorca en Juan Ramón Jiménez.

Onderdeel Flamenco Biënnale Nederland


 
Dit concert vindt plaats op 30 en 31 januari.

Een hedendaags eerbetoon aan de oude en onbekende meesters uit Spanje en Zuid-Amerika.

Onderdeel Flamenco Biënnale Nederland

Pierre-Laurent Aimard en Thomas Zehetmair hebben zich de afgelopen jaren gemanifesteerd als een van de meest originele kamermuziekduo’s. Ze onderscheiden zich door gewetensvolle programmering en een uitvoeringskunst die de klassieke werken direct in verband brengt met modernere muziek.

Pierre-Laurent Aimard is artist in residence
 

Sweelinck en zijn Italiaanse collega Gesualdo werden al bij leven beschouwd als belangrijke vertegenwoordigers van de zogenaamde madrigaalkunst, het meerstemmige wereldlijke lied. Ze werden in 1610 verenigd in de Antwerpse verzamelbundel Novi Frutti Musicali. Het Gesualdo Consort zet Sweelincks wereldlijke klassiekers naast Gesualdo’s meest ambitieuze madrigalen. Een wereld van verschil en toch dezelfde basis.
 

Het Nederlands Symfonieorkest is een orkest met nationale allure, internationale ambitie en een sterke verankering in de provincie Overijssel. Het orkest loopt voorop in cultureel ondernemerschap en heeft als thuisbasis het Muziekcentrum in het Nationaal Muziekkwartier in Enschede. Jan Willem de Vriend is chef-dirigent.
 

Grondstof voor Torstenssons Licks & Brains zijn energieke riffjes – ratelende toonherhalingen, stuiterende hele toonsafstanden – die uitgroeien tot wispelturige orkestrale hersenspinsels. In Vaporised Tivoli tovert Hillborg een muzikaal pretpark voor oren. Wallin liet zich in Boyl inspireren door alchemistische geschriften. Lindberg representeert zijn geboorteland met een vingerwijzing naar barokke dansen. In Corrente stapelt hij ritmische 'loops' tot een grillig metrisch mozaïek.

Asko|Schönberg is ensemble in residence

Klas Torstensson is composer in residence

 

De componisten namen grote en kleine hits van Prince als uitgangspunt voor hun eigen composities, zoals Sign 'o' the Times, Te Amo Corazon, Kiss, Purple Rain, Thieves in the Temple, Nothing Compares to you. Nummers vol groove en soul.

TIP: Vooraf en na afloop (van 18.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow met onder meer dj’s en optredens

Leonardo da Vinci broedde lang op een orgel met een onafgebroken klank en tekende toen een uniek instrument met een verticaal toetsenbord en diagonale houten pijpen. Dankzij orgelbouwer Walter Chinaglia en zijn atelier Organa is Leonardo’s orgel nu opnieuw te horen in een van de spannendste oude-muziekprojecten van de afgelopen jaren.

I.s.m. Organisatie Oude Muziek en De Groene Amsterdammer

Naast enkele oude en hedendaagse klassiekers, waaronder een compositie van de Vlaming Bert Van Herck, klinkt nieuwe muziek van Miranda Driessen en Angus Barnacle. Zij schreven het werk speciaal voor het Fokker-orgel.
 

Dat generaties Russische kinderen opgroeiden met de tekenfilms van Vinnie Puh, is voor een groot deel te danken aan de muziek van Weinberg. Een componist die de ene dag werkte aan grootschalige symfonieën en de andere dag met evenveel liefde in de huid kroop van het goedgelovige beertje Vinni. Winnie de Poeh zal na het zien van zijn Russische neefje nooit meer hetzelfde zijn.
 

Messiaens Quatuor pour la fin du temps werd voor het eerst gespeeld in de oorlogswinter van 1941 voor vijfduizend krijgsgevangenen van Kamp Görlitz. Op een oude viool, een aftandse klarinet, een ongestemde piano en een cello met drie snaren werd dit ruim een uur durende kwartet in de vrieskou ten gehore gebracht. Messiaen – die zelf de piano speelde – zei later in een interview dat hij nooit met zoveel aandacht en begrip was beluisterd als op die wintermiddag.

Nieuw Amsterdams Peil, het kamermuziekensemble rond violiste Heleen Hulst en pianist Gerard Bouwhuis, brengt met dit werk en het Hoorntrio van György Ligeti twee monumenten van menselijke veerkracht bijeen.
 

Hindemiths Trauermusik maakt de omslag naar mineur. De solorol in dit ’In memoriam’ vertolkt Daniel Bard, de Canadees-Israëlische aanvoerder van de altviolen van Amsterdam Sinfonietta. Het drama van de avond voltrekt zich in de tragische een-na-laatste symfonie van Mozart. Het intense verdriet dat uit dit werk spreekt, is uniek in Mozarts oeuvre. Hij schreef relatief weinig werken in mineur, maar die gaan dan ook door merg en been. Zo ook deze symfonie.
 

Tijdens het concert klinkt onder meer klassieke muziek van Johann Sebastian Bach (Koraal ‘Für deinen Thron tret' ich hiermit’ uit 1750) en muziek uit een latere periode van componist Benjamin Britten (Simple Symphony dat hij schreef tussen 1933 en 1934). Dit concert is een onderdeel van de Sinfonietta Strijkersdag, waarvan in 2010 een eerdere succesvolle editie werd georganiseerd.
 

De strijd van de bevlogen eenling tegen zijn omgeving en de setting in een donker landgoed inspireerden Britten tot een fantasievol geïnstrumenteerde partituur vol suspense. Dirigent Ed Spanjaard heeft veel affiniteit met Owen Wingrave. Als assistent-dirigent van de Royal Opera werkte hij mee aan de eerste theaterproductie van dit rijkgeschakeerde stuk. Opera Trionfo brengt de opera in een nieuwe versie van David Matthews – hij was in de jaren zeventig Brittens rechterhand en werkte de orkestpartij om voor een instrumentaal ensemble met vijftien musici.

‘Het vreemde aan hedendaagse muziek is dat er minder scherpe referenties zijn. Alleen de componist neemt deel aan de voorbereiding van het project. Zijn gezag is onbetwistbaar, vrij van de gildes van theoretici, critici en muziekliefhebbers,’ aldus Jourdain. Voor dit programma heeft hij een keuze gemaakt uit repertoire van vooral Franse componisten.
 
Tip: di 26 feb, 12.30 uur: Gratis lunchconcert

Er loopt een rechte lijn van de orgelwerken van de Nederlandse componist Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621) naar de orgelwerken van Johann Sebastian Bach (1685-1750). Een evolutie van honderd jaar die uiteindelijk vele meesterwerken opleverde. Het Belgische muziekcollectief Bl!ndman arrangeert de mooiste muziek van deze twee componisten voor vier saxofoons.

Muziekcollectief Bl!ndman van saxofonist en componist Eric Sleichim is niet zomaar een saxofoonkwartet. Door toevoeging van elektronica klinkt het viertal als een menselijk orgel. En door de orgelwerken van Bach en Sweelinck over vier saxofoons te verdelen, klinkt het wonder der meerstemmigheid levendiger dan ooit.
 

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

Het Nieuw Ensemble, Wilbert Bulsink, Noriko Koide, Giuliano Bracci, Thanasis Deligiannis, Hui Tak-Cheung, Trevor Grahl, Kaja Draksler en het jonge ensemble Looptail presenteren An evening of today.
 

Op verschillende manieren brachten componisten door de eeuwen heen een eerbetuiging aan Bach. Bijvoorbeeld door het verwerken van zijn naam tot een muzikaal thema (de letters B-A-C-H staan voor de noten bes-a-c-b). Of door muzikale vormen die door Bach in het leven zijn geroepen opnieuw te gebruiken, zoals de combinatie van preludes en fuga’s. Maar natuurlijk roept zo’n overweldigende vaderfiguur ook wrevel en baldadigheid op.

Je woont in een heksenhuis en je beste vrienden zijn ook heksen. Maar plotseling ben je de heX-factor kwijt en met de bezem kun je alleen nog maar vegen. Het enige dat dan helpt is de muziek van een magisch heXen-orkest en de hulp van heel veel kinderen. Meng een aantal roestige spreuken met magische liedjes en druppel er voorzichtig een eeuwenoud ritueel bij. Dan flink roeren en vooral niet knipperen met je ogen, want dan mislukt alles!

In Kurtágs werk begeleiden hartverscheurende klanken de eenzame monologen van een door het leven en de liefde teleurgestelde oude vrijster. Ligeti, de schepper van 'imaginaire klanklandschappen', stort zich in zijn Vioolconcert in de creatieve chaos. Kanttekeningen in de partituurschetsen zoals 'tohuwabohu' (wirwar) en 'krankzinnige virtuositeit' in het laatste deel spreken voor zich. In Fantaisie mécanique creëert Chin een tegenstelling tussen 'mechanische' ritmisch meeslepende en dromerig fantasievolle episoden.

Asko|Schönberg is ensemble in residence
 

  

Het avondvullende percussiewerk Timber van de Amerikaanse componist Michael Gordon heeft alles in zich om een ‘ambient’ klassieker te worden. Met de hallucinerende, bijna elektronische klanken van zes simantra’s – Grieks liturgische slaginstrumenten – schept Gordon een nieuwe klankwereld. Muziek die betovert met een ritueel in surround sound. Een kunst die ook saxofonist Colin Stetson verstaat.

De Amerikaanse saxofonist Colin Stetson vormt niet alleen het kenmerkende geluid van Grammy-winnaar 2012 Bon Iver, hij werkt ook regelmatig met bijvoorbeeld Tom Waits, Laurie Anderson en The National. Als solist weet Stetson met elementen uit de minimal music hypnotiserende rauwe soundscapes te creëren. Net als Gordons Timber is Stetson een ‘one of a kind musical experience’.

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziekorganisatie Subbacultcha! met onder meer dj’s en optredens

Operator van Florian Magnus Maier gaat over de onmogelijkheid om de mens als kroon van de schepping te zien. HK Gruber neemt ons in zijn succesvolle Charivari mee door een wereld van walsen en Ländlers, daarbij zijn Oostenrijkse landgenoten op de korrel nemend. De voor- en nadelen van de dans komen aan bod in Adams’ Christian Zeal and Activity.

maakt hoorbaar

Hiermee geeft Brautigam de peetvader van de klassieke pianosonate opnieuw reliëf. Sinds zijn pionierswerk is het pianowerk van Haydn steeds meer gemeengoed geworden. Niet voor niets, want deze componist – die ook bepalend was voor de ontwikkeling van het strijkkwartet en de symfonie – biedt minstens zo’n rijk palet aan virtuositeit, ontroering en puntige geestigheid als Mozart.

Dat muziek in de samenleving een belangrijke verbindende rol kan spelen is voor het Nederlands Blazers Ensemble vanzelfsprekend. In het programma Oost West Thuis Niet Best werkt het NBE samen met Stichting Vrolijkheid, Vluchtelingenwerk Nederland en Musicians Without Borders.
 

Gastconcertmeester bij Amsterdam Sinfonietta én solist in de speelse suite van Sibelius is de Engelse violist Anthony Marwood. Niet alleen is hij violist van het alom geprezen Florestan pianotrio, ook leidde hij orkesten als het Australian Chamber Orchestra en Irish Chamber Orchestra. Marwood laat ons ook kennismaken met de onbekende Ierse componist Kinsella.
 

Een concert van de IJ-Salon, met musici van het Koninklijk Concertgebouworkest.

Bennink speelt allerlei drumstijlen: van swingende jazz tot de meest eigenzinnige improvisaties. Het eerste slagwerkinstrument van Han Bennink was de keukenstoel bij hem thuis. Later kreeg hij van zijn vader echt slagwerk, maar zijn liefde voor onverwachte geluiden heeft hij nooit verloren.
 

De Johannes en de Matthäus Passion markeren het hoogtepunt van Bachs carrière als kerkmusicus en vormen de bekroning van de Noord-Duitse passietraditie. De Johannes Passion is compacter van opzet en kent een kleinere bezetting. Dramatiek en zeggingskracht zijn er niet minder om. Het verhaal dat Bach vertelt is onontkoombaar.
 

James MacMillan is met zijn aansprekende partituren al jaren een van de meest uitgevoerde hedendaagse componisten. Zijn religieuze achtergrond en zijn gevoel voor welluidendheid resulteerden al in het veelgespeelde slagwerkconcert Veni, Veni Emmanuel en koorwerken als de Mis en Sundogs. Effectieve werken die de hedendaagse muziek mooi en begrijpelijk maken.

Het is alweer een tijd geleden dat het Combattimento Consort de Matthäus Passion van Bach uitvoerde. Het mag echter geen twijfel lijden dat Bachs passie thuishoort op het repertoire van het Combattimento. Een oratorium dat bijdroeg aan de reputatie van de meester.
 

Het Orkest van de 18e eeuw en Cappella Amsterdam brengen met het Oster-Oratorium en het Himmelfahrts-Oratorium van Bach het paasgevoel feestelijk tot klinken. Juichende koren en blijmoedige aria’s begeleiden de opstanding en hemelvaart. Omlijst door stuwende orkestpartijen en ontroerende instrumentale solo’s.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

Al op 12-jarige leeftijd studeerde de Franse pianist Aimard bij Yvonne Loriod. En later, in 1973, won hij de Messiaen Competitie. Samen met Loriod bestudeerde Aimard het werk van Messiaen. Ook de even wonderlijke als invloedrijke pianocyclus Vingt Régards sur l'enfant-Jésus. Alsof de geest van Messiaen spreekt door de vingers van Aimard.

Pierre-Laurent Aimard is artist in residence

Stravinsky verruilde in de jaren 20 de felle exotische kleuren van zijn vroege balletten plotseling voor een soberder palet. Exemplarisch is Mavra, waarin koddige hoempa-begeleidingen, knipogen naar Tsjaikovski en flarden jazz zich aaneenrijgen tot een ironisch staaltje neoclassicisme. Dertig jaar later ging het roer andermaal om, getuige het Septet waarin Stravinsky losjes aan de haal gaat met de reekstechnieken van muzikale aartsrivaal Schönberg. Net als Stravinsky koesterde Goebaidoelina grote bewondering voor T.S. Eliot. Haar eerbetoon Hommage voor sopraan en octet brengt ze met magische klankkleuren.

Asko|Schönberg is ensemble in residence

Richard Strauss, bekend om zijn grootse symfonische werken en opera’s, schreef ook meesterlijk voor kleinere bezetting. Zoals het Duet Concertino voor fagot, klarinet en strijkorkest. Alban Berg laat horen hoe romantisch en meeslepend streng gecomponeerde muziek kan zijn. En Franz Schreker weet in zijn Kammersymphonie een onvergelijkbaar kleurenpalet te toveren met 24 verschillende instrumenten, waaronder – heel ongebruikelijk als orkestinstrument – een harmonium.
 
Dit concert vindt plaats op 29 en 30 maart.

Richard Strauss, bekend om zijn grootse symfonische werken en opera’s, schreef ook meesterlijk voor kleinere bezetting. Zoals het Duet Concertino voor fagot, klarinet en strijkorkest. Alban Berg laat horen hoe romantisch en meeslepend streng gecomponeerde muziek kan zijn. En Franz Schreker weet in zijn Kammersymphonie een onvergelijkbaar kleurenpalet te toveren met 24 verschillende instrumenten, waaronder – heel ongebruikelijk als orkestinstrument – een harmonium.

Dit concert vindt plaats op 29 en 30 maart.

Different Trains draait om het navrante contrast tussen treinreizen in Europa en Amerika tijdens de Tweede Wereldoorlog. In WTC 9/11 gebruikt Reich opnamen gemaakt tijdens de ingrijpende aanslagen in New York.
 

Een mystieke ervaring was voor Louis Andriessen ooit aanleiding om dit werk te schrijven: ‘(…) het gevoel van een eeuwigdurend ogenblik. Het was meer dan een volmaakte kalmte, het was een euforie die zo sterk was dat ik later besloot daar een stuk over te maken.’ In de Koreaanse muziek waarmee De Tijd wordt gecombineerd, draait het eveneens om verstilling, abstractie en minimalisme.
 

‘Tout-Puissant’ zegt Konono No. 1 van zichzelf: volle kracht vooruit. Het is een rake omschrijving van de genadeloze energie die hun muziek voortstuwt. Ooit voortgekomen als begeleiding van traditionele rituelen, heeft hun repertoire de overstap gemaakt naar de Congolese hoofdstad Kinshasa. Hun geluid overstemt en weerspiegelt het grootstedelijke tumult.
 

Piet-Jan van Rossum laat de orgels anders klinken door de registers niet volledig open te trekken. Dat geeft een feest aan boventonen en klankkleuren. Het orgel wordt zo een beest dat getemd moet worden. Koperblazers spelen vanuit het trappenhuis, met de deur als zwelkast. Er gebeurt weinig, zegt Van Rossum, maar er is veel te horen.
 

In het recente Mallet Quartet plaatst Reich de twee instrumenten tegenover elkaar. Een sobere bezetting, maar met een verbluffend effect. De pulserende tonen werken heftig op elkaar in. Six Marimbas is omwoeld met de warmte die opklinkt uit de houten toetsen. Het is een betoverende dans die uitnodigt tot dromerig meewiegen.
 

De filmmuziek van Glass bij deze klassieke vampierfilm werd omschreven als een van diens meest lyrische en ontroerende werken, boven genres verheven.
 

Kelly God inmiddels ook te gast in operahuizen als de Opéra National de Paris, maakt vooral indruk door haar grote stem en dramatische kwaliteiten. Ze kan enorm uitbarsten, maar ook zo mooi pianissimo zingen dat het je de adem beneemt. En dat past goed bij de liederen van vanavond: bij Wagner, Strauss en Rachmaninov komen alle emoties aan bod.

Arnold Schönberg schreef zijn Serenade op. 24 in 1923. Het werk voor stem, klarinet, basklarinet, mandoline, gitaar, viool, altviool en cello was het eerste waarin hij zijn twaalftoonstechniek gebruikte. Maar de serenade is vooral het bewijs dat nieuwe muziek ook nazingbaar, vrolijk en lichtvoetig kan zijn.

Klas Torstensson is composer in residence

Het Nederlands Symfonieorkest is een orkest met nationale allure, internationale ambitie en een sterke verankering in de provincie Overijssel. Het orkest loopt voorop in cultureel ondernemerschap en heeft als thuisbasis het Muziekcentrum in het Nationaal Muziekkwartier in Enschede. Jan Willem de Vriend is chef-dirigent.
 

Valentine Lisitsa komt niet zomaar uit de lucht vallen. Ze studeerde aan het Conservatorium van Kiev en samen met haar echtgenoot Aleksej Koeznetsov won ze in 1991 al de Murray Dranoff Two Piano Competition. In de Verenigde Staten, waar ze al enige jaren woont, staat ze bekend om haar bijzondere technische kwaliteiten.

De trombone kom je tegen in bijna alle muziekstijlen. Van klassieke kamermuziek, fanfare- en symfonieorkest, tot dweilorkest, jazz, funk en salsa. Deze veelzijdigheid van het instrument laat Jörgen horen en hij zal vast net zo’n onuitwisbare indruk achterlaten als toen hij zelf voor het eerst de trombone hoorde.

Het Nieuw Ensemble speelt geregeld composities van Mochizuki. Onlangs nog oogstte het ensemble in binnen- en buitenland succes met haar Etheric Blueprint Trilogy en nieuw gecomponeerde muziek voor de zwijgende film Le fil blanc van de Japanse regisseur Kenji Mizoguchi.

Ook te horen is een nieuw werk van de jonge talentvolle Tsjechische componist Ondřej Adámek. In zijn kleurrijke partituren integreert hij virtuoos elementen uit niet-westerse muziekculturen (van Bali tot Nieuw-Caledonië en Japan). Vooraanstaande ensembles hebben zijn composities op hun repertoire. Pierre Boulez dirigeerde al werk van hem.

 

Mozart schreef Die Zauberflöte in 1791, het jaar van zijn overlijden, in opdracht van en samen met zijn goede vriend en librettist Emanuel Schikaneder. Het succesvolste operasprookje aller tijden staat bol van de symboliek en verwijst naar alchemie, vrijmetselarij, politiek en verlichting. Het NBE begeleidt op historische instrumenten sterrentrio Johannette Zomer, Frans Fiselier en Bernard Loonen.
 

Met zijn overtuigende muzikale persoonlijkheid is Ties Mellema de ideale gids op deze verrassende ontdekkingsreis.

Naast dit denkbeeldig laboratorium van tonen, waarin het Fokkerorgel al dan niet wordt gecombineerd met elektronica, klinken eerdere geslaagde composities van onder anderen Janco Verduin en Michiel Mensingh.
 

Soms zacht als een gefluisterd gedicht, dan weer gek en bruisend als een carnavalsstoet, maar altijd aanstekelijk. Acrosm laat dans en muziek versmelten tot een nieuwe taal met spetterende instrumentale en vocale percussie. De voorstelling was al te zien in Brazilië, Canada en Denemarken, Nieuw- Zeeland en Australië. Een groot spektakel vol ritme en beweging! Een topvoorstelling uit Frankrijk.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

De Nederlandse componist Rob Zuidam (1964) schreef werken voor orkest, ensembles, piano en vocale werken. Zijn muziek wordt vaak omschreven als eclectisch. Nooit eerder schreef hij voor strijkkwartet. Deze avond de wereldpremière van zijn nieuwe werk voor het Doelenkwartet.

Wat de dansen sarabande en de gigue voor Johann Sebastian Bach waren, en de polonaise en de mazurka voor Frédéric Chopin waren, dat waren de blues en de charleston voor de componisten van de periode tussen de twee wereldoorlogen. De intrede in Europa van de Amerikaanse jazz- en dansmuziek betekende voor de jonge componisten een waar geschenk. Jazz brak radicaal met de traditionele, ouderwetse levensstijl van de negentiende eeuw en paste wonderwel bij de uitbundige levensverwachting na al het leed van de oorlogsjaren. De jazzkoorts breidde zich binnen enkele jaren over geheel Europa uit.

Dit concert maakt deel uit van de serie Actueel, Avontuurlijk, Aangrijpend, rond het thema ‘Jazz it up’. Een samenwerkingsinitiatief van het Koninklijk Concertgebouworkest, zie www.AAAserie.nl
 

Na enkele hits van ‘the god of Klezmer’ Giora Feidman volgt de première van een nieuw werk van de Zweedse componist Fredrik Högberg, die zich liet inspireren door computerspelletjes. Messiaen schreef de hoopvolle klarinetsolo Abîme des oiseaux in een krijgsgevangenkamp. Sjostakovitsj laat geen enkele ruimte voor optimisme in zijn Kammersinfonie. Ook hierin klinkt klezmermuziek door, maar dan ondergebracht in een krankzinnige dodendans.
 

Het Ives Ensemble vroeg Van Rossum speciaal voor deze avond de cyclus rond Giacometti te voltooien. Giacometti’s tekeningen, beelden en zijn jarenlange relatie met zijn vrouw en muze Annette waren voor Van Rossum iinspiratiebron voor een driedelige cyclus voor ensemble en elektronica.
 

Minder bekend maar minstens even indrukwekkend is de liederencyclus Miroir de peine van Hendrik Andriessen. Hij schreef de cyclus in 1923 op vijf sonnetten van de Franse schrijver Henri Ghéon, die daarin zijn persoonlijke visie geeft op de treurende Maria. Als ouverture op het concert klinkt van Beethoven de meest indrukwekkende fuga uit de klassieke periode.
 

De componisten Charles Ives en Mark-Anthony Turnage laten in hun muziek heel diverse invloeden toe. Het Matangi Kwartet speelt twee bijzondere werken van deze twee virtuoze muzikale omnivoren. En deze avond als ‘grande finale’ het complete 14 minuten durende Groeibriljant van Calliope Tsoupaki, dat in deze concertreeks steeds met twee minuten groeide.

Calliope Tsoupaki’s nieuwe werk ontwikkelde gedurende het seizoen in de handen van zeven strijkkwartetten. Bij het componeren had ze de lastige taak om rekening te houden met zeven verschillende kwartetten en evenzovele concertprogramma’s. Vanavond wordt duidelijk hoe het haar lukt een boog te spannen over deze zeven maal twee minuten heen.

Eerder al nam Liza Ferschtman een sonate en een partita van Bach op. Het Parool verzuchtte: ‘Pure poëzie. Is het ooit zo mooi gespeeld?’ Haar briljante spel leverde een nominatie voor de Edison Publieksprijs op. Nu speelt ze Bachs bijbel voor viool solo compleet. Een muzikale marathon die spectaculair eindigt met de majestueuze Chaconne.
 

Eerder al nam Liza Ferschtman een sonate en een partita van Bach op. Het Parool verzuchtte: ‘Pure poëzie. Is het ooit zo mooi gespeeld?’ Haar briljante spel leverde een nominatie voor de Edison Publieksprijs op. Nu speelt ze Bachs bijbel voor viool solo compleet. Een muzikale marathon die spectaculair eindigt met de majestueuze Chaconne.
 

In 1928 creëerde schilder Wassily Kandinsky de decors bij een toneelproductie rond Moesorgski’s Schilderijen van een Tentoonstelling in Dessau. De Russische pianist Mikhail Rudy, ook begenadigd filmmaker, bewerkte deze beelden tot een videoanimatie bij Moesorgski’s enerverende muziek. In combinatie met Stravinsky’s Petroesjka geeft het een mooi beeld van een roerige tijd.

Mikhail Rudy combineert zijn bijzondere versie van Moesorgski’s Schilderijen van een Tentoonstelling met een eigen arrangement van Stravinsky’s kleurrijke ballet Petroesjka. Het kwam Rudy te staan op de kwalificatie ‘bovenmenselijke virtuositeit’. Niet zo gek want Stravinsky’s dreunende danspartituur levert in alle geledingen opwindend pianowerk op.
 

Karlheinz Stockhausen is een van de invloedrijkste componisten van de twintigste eeuw. Vanaf zijn eerste, strikt door regels georganiseerde werken tot het mammoetoperaproject Licht heeft hij zich steeds weten te vernieuwen. De Duitse componist Markus Schmickler bouwt met popmuziek- en dj-technieken voort op de erfenis van Stockhausen.
 

Sweelinck bracht met zijn psalmen en Cantiones sacrae de protestantse en de katholieke kerkmuziek werkelijk dichter bij elkaar. Al hielp het destijds niet echt. Het Gesualdo Consort wisselt nu psalmen en cantiones af om te laten horen dat Sweelinck in alles gewoon Sweelinck was: een briljant componist die begreep wat er in mensen omging.
 

Eeuwen later werd Engeland opnieuw geschokt door een koninklijk overlijden. Song for Athene van de Engelse componist John Tavener zal voor velen verbonden blijven met de begrafenis van Prinses Diana in 1997. Funeral Canticle schreef Tavener voor de uitvaart van zijn eigen vader in 1996. In de tweede helft van het programma klinken dubbelkorige motetten uit de familie Bach, veelvuldig gebruikt voor begrafenissen.

Het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds (NMF) is sinds 1988 een geweldige steun en toeverlaat voor jonge en getalenteerde musici om uitmuntende instrumenten te kunnen bespelen die vanwege hun torenhoge marktwaarde voor velen niet bereikbaar zijn. Als grootste conservatorium in Nederland biedt het Conservatorium van Amsterdam (CvA) een zeer breed repertoire aan afstudeerrichtingen. Gesitueerd in het hart van Amsterdam profiteren de circa duizend studenten optimaal van het rijke Amsterdamse muziekklimaat.

Eind 16e eeuw ontstaat naast de strakke heersende muzikale opvattingen van de renaissance, een nieuwe meer emotionele en expressieve richting, de Stile Moderno. Deze richting, met Claudio Monteverdi als grote exponent, mondde uiteindelijk uit in de rijke barokke stijl. In deze Venetiaanse Vesper zijn een dubbelkorig Magnificat en beeldende vesperpsalmen te beluisteren. Een concertprogramma rond Claudio Monteverdi, de meest spraakmakende representant van de expressieve Venetiaanse school.

I.s.m. De Groene Amsterdammer

Banse voelt zich als voormalig balletdanseres helemaal thuis op het podium. Pas rond haar achttiende begon zij met zingen en al op haar twintigste werd zij in Berlijn geëngageerd voor de rol van de sprookjesprinses Pamina in Mozarts Zauberflöte. Zij is uitgegroeid tot een ervaren en veelzijdige zangeres, die met regelmaat op de grote operapodia te gast is.

Combattimento Consort Amsterdam onderstreept de altijd succesvolle samenwerking tussen Jan Willem de Vriend en Liza Ferschtman in een programma dat haar én Combattimento op het lijf is geschreven. Een typische Combattimento-fuif, dat wordt het.
 

‘Er is geen componist van wie ik meer partituren in mijn kast heb staan dan van Stravinsky’, aldus Klas Torstensson. Meer componisten hebben de invloed van Stravinsky onderkend. Zo verklaarden zowel Elliot Carter (1908) als Tijmen van Tol (1993): ‘Toen ik Le Sacre du Printemps voor het eerst hoorde, wist ik het: ik wil componist worden.’

Klas Torstensson is composer in residence

Omdat Klas Torstensson dit seizoen huiscomponist van het Muziekgebouw is, worden er veel stukken van hem gespeeld. Hij componeert ook veel nieuwe werken. Een unieke kans om te zien hoe componeren in zijn werk gaat.
 

 

Kan een jazztrio Stravinsky’s revolutionaire Le Sacre du Printemps spelen? Geen vraag voor The Bad Plus. De drie Amerikaanse musici onttrekken zich al jaren aan elke muzikale hokjesgeest. Zij presenteren de Sacre in een vlammende en transparante uitvoering, met behoud van de karakteristieke volle akkoorden en ritmes van dit legendarische muziekstuk.

The Bad Plus trekt zich al ruim tien jaar niets aan van jazzconventies. Naast eigen werk speelde het trio bewerkingen van Black Sabbath, Nirvana, Aphex Twin en David Bowie. Nu dus Stravinsky’s Le Sacre du Printemps. Acht maanden werkten zij eraan. ‘Volgens welke maatstaven dan ook, jazz of anderszins, is dit ontroerende en indrukwekkende muziek’ (Rolling Stone).

TIP: Vooraf en na afloop (van 19.00 tot 0.30 uur op Foyerdeck 1) pre- en aftershow i.s.m. muziekorganisatie TryTone met onder meer dj’s en optredens

Dit concert is een samenwerking met:

De bewerking wordt gespeeld door het Amsterdam Piano Quartet, waar Bon het zelf mee uitgevoerd heeft. De vier pianisten doen volledig recht aan de furie die door de muziek raast. Ze laten de ruimte trillen met de kleurschakeringen in Stravinsky’s palet, van ruige en duistere aardkleuren tot doorschijnende sepiatinten.