Paul Witteman

Tv-journalist Paul Witteman is niet uitsluitend Bach-verslaafd, al gaat nog steeds een groot deel van zijn aanzienlijke muziekconsumptie op aan cantates, fuga’s en koralen van de cantor uit Leipzig. ‘Muziek strekt zich voor mij uit van Monteverdi tot Louis Andriessen.’ Nieuwe muziek heeft hem meer tijd gekost om te veroveren. "Maar het is net als met klassiek: je hebt goede en slechte nieuwe muziek."

Van groot naar klein
Voor Witteman is muziek dagelijks brood. Hij komt uit een groot muzikaal gezin, waar ouders en broers allen serieus piano speelden. Er was altijd muziek. "Ik herinner me levendig toen ik acht was en lange tijd ziek, dat ik in bed lag te zwelgen bij alle symfonieën van Beethoven." Klassiek bleef bij hem, na een kort puberteitsuitstapje naar pop. "De piano was de echte enige liefde". Maar na een jaar conservatorium, bleek in hem toch geen concertpianist te schuilen. Vandaag is hij dagelijks gezelschap in de huiskamer als tv-journalist bij Pauw & Witteman, maar hij speelt elke dag, schrijft over muziek en stelde cd’s samen. "Als iets mijn muzikale ontwikkeling kenmerkt, is dat mijn smaak van groot naar klein is gegaan." Niet meer de grote symfonieën - (hoewel het allegretto uit Beethovens Zevende nog altijd ontroert). Maar kamermuziek, vrijwel elke week bezoekt hij concerten: "Omdat hier de noten het zuiverst zijn, meer dan dat grote tadaadaa, en met die zuiverheid komt de emotie van de muziek het beste over."

Nieuwe muziek
Voor de muziek van de twintigste eeuw gaat hij graag naar het Muziekgebouw aan ‘t IJ, zij het sporadisch. Stravinsky, Pärt, dat lyrische vindt hij mooi. Maar ook Schönberg, en Glass. "Ik heb het idee dat nieuwe muziek wat toegankelijker wordt." Van de Nederlanders imponeert zijn verre neef Louis Andriessen hem het meest, ook omdat een hele generatie componisten schatplichtig aan hem is.

Handje toesteken
Hoewel hij waarschijnlijk de best gelezen Nederlandse schrijver over klassieke muziek is, voelt hij niet voor een missionarisrol: liefde voor gecomponeerde muziek bij de jongeren naar krampachtig naar binnen duwen, acht hij niet zo zinvol. Laatst kwam zwemmer Pieter van de Hoogenband naar hem toe. "Die boekjes van jou, is dat iets voor mij?" Ja. Als iemand beginselinteresse toont, dan wil Witteman wel een handje toesteken. Zijn boeken zijn toegankelijk en vooral bedoeld om zijn enthousiasme voor muziek te delen.

Muziekje uit 1740
Wittemans zoon is into heavy metal. "Zit je weer een muziekje uit 1740 te spelen", roept deze regelmatig als vader aan de piano zit. "Toch herkent hij wel de kwaliteit van Bach. Hij speelt het wel eens op zijn gitaar". De dominantie van popmuziek onder jongeren is een gegeven, vindt Witteman. "Maar het is jammer dat er in het onderwijs nauwelijks meer aandacht is voor klassieke muziek. Je het een opstapje nodig. Deze muziek moet toch veroverd worden."

Concerten in deze serie (5)