Liza Ferschtman

Interview Bob Witman
Fotografie Marco Borggreve

U hoeft het niet mooi te vinden

Het is violiste Liza Ferschtman (1979) vaak gevraagd, hoe het is om op te groeien in een muzikaal gezin. “Ik vraag me juist af, hoe iemand zijn muzikale smaak ontwikkelt die er niet mee is opgegroeid.”

Ze zal het nooit weten, want Ferschtman danste op haar derde al op Chopin en Schubert als dat thuis werd gespeeld. Haar vader is cellist Dmitri Ferschtman, haar moeder pianiste Mila Baslawskaja. Haar oudere zus speelde piano en sinds haar vijfde speelt Liza zelf viool.

“Ik houd van het traditionele, het klassieke, maar ben altijd nieuwsgierig naar het nieuwe.” En dat krijgt haar publiek ook te horen. “Een avondvullend soloprogramma voor viool met zowel Bach als Berio; ik mag het graag doen.” En omdat hedendaagse muziek soms meer context nodig heeft, geeft ze er een toelichting bij. “U hoeft het niet mooi te vinden”, zei ze vooraf wel eens tegen de toeschouwers. “Dat helpt. Dan gaan mensen toch meer ontspannen luisteren.”

Ze is opgegroeid met de klassieken en heeft zich de hedendaagse componisten zelf eigen gemaakt. “Dan helpt het soms als je de maker zelf kunt spreken.” Toen ze deelnam aan het Oscar Backconcours in 1997, had ze aanvankelijk moeite met een werk van Willem Jeths. “Ik begreep de noten niet goed.” Tot de componist langskwam en sprak over zijn muziek. “Een aardige man, die goed kon praten over zijn eigen werk.” Daarna speelde ze het in één keer goed. Ze won later het hele concours.

Zo heeft ze zich Berio eigen gemaakt. En muziek van György Kurtág fascineert haar. “Het is zo belangrijk dat die nieuwe stukken worden gespeeld voor publiek. Ik zou misschien meer op de barricaden willen voor hedendaagse componisten. Maar er is simpelweg zo veel mooie muziek.”

In haar drukke violistenbestaan, dat haar over de hele wereld voert, is in 2007 het Festival Kamermuziek in Delft bijgekomen. Ze is er artistiek directeur. “Ik laat op dat festival ook mijn twee kanten zien. Een beetje avontuur, een beetje verrassing en natuurlijk de hoogtepunten van de kamermuziek.” Voor Ferschtman is Nederland een prachtig muziekland. “Ik zie veel plekken in de wereld. Nederland heeft een ongekende diversiteit op muziekgebied. Voor jonge muzikanten is het geweldig dat er veel plekken zijn om te spelen. Dat is de enige manier om je talent te kweken.”

Ik ben nieuwsgierig naar het nieuwe

Dankzij die podiumuren heeft ze niet alleen geleerd hoe ze zich moet geven aan een zaal, maar ook hoe je de energie die je krijgt van publiek terug kunt stoppen in je spel. “Voor mij is het optreden voor publiek nooit hetzelfde als spelen in de studeerkamer. Er gebeurt altijd wat met de muziek als er mensen luisteren.”

Als het om hedendaags repertoire gaat, mag je als musicus ook meedenken over hoe je het werk goed voor het voetlicht krijgt. Een toelichting erbij geven, een theatraal effect toevoegen; het kan allemaal. “Het gaat er uiteindelijk om dat mensen zoveel mogelijk genieten van de muziek.”

NB: De concertkeuze van Liza Ferschtman staat in de kolom rechts op deze pagina.
 

 

Concerten in deze serie

U kijkt naar concerten . Om alle concerten te zien, vink hierboven ook aan .

Geen concerten gevonden in deze serie.