Elisabeth Hetherington + Luiza Dedisin e.a.

Lunchconcert i.s.m. Conservatorium van Amsterdam

do 14 december 2017 / 12:30 tot +/- 13:30 / Grote Zaal

Elisabeth Hetherington

Luiza Dedisin

Grote Zaal (foto Martina Simkovicova)

Elisabeth Hetherington

Prachtige kennismaking

In de serie gratis lunchconcerten vandaag hedendaagse composities van George Crumb en Luciano Berio, vertolkt door o.a. de sopranen Elisabeth Hetherington en Luiza Dedisin.

Serie gratis lunchconcerten
Jeugdige ensembles van hoge kwaliteit in verrassende bezettingen met gevarieerd repertoire. Zij spelen tien gratis toegankelijke lunchconcerten in onze Grote Zaal: een prachtige reeks om kennis te maken met het Muziekgebouw, groot jong talent en fantastische muziek. Wij organiseren de concerten samen met het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds, het Conservatorium van Amsterdam, het Prinses Christina Concours en de Academie van het Koninklijk Concertgebouworkest.

Programma

George Crumb Madrigals book II, III, IV

Madrigals, Book II (1965), voor sopraan, fluit/altfluit/piccolo en slagwerk
Madrigals, Book III (1969), voor sopraan, harp en slagwerk
Madrigals, Book IV (1969), voor sopraan, fluit/altfluit/piccolo, harp, contrabas en slagwerk

Luciano Berio Circels voor sopraan, harp en slagwerk (1960)

Uitvoerenden

Crumb:
Elisabeth Hetherington
sopraan
María Cristina González fluit (alt/piccolo)
Ana Gracio dos Santos harp
Sven Hoscheit, Lucia Matteo slagwerk

Berio:
Luiza Dedisin sopraan
Juan Blanco harp
Elise Rouchouse, Jorge Gonzales slagwerk

Achtergrond

Elisabeth Hetherington
De Canadese sopraan Elisabeth Hetherington (Toronto, 1992) behaalde haar eerste bachelor diploma in Voice Performance aan de universiteit van Toronto en sinds 2016 studeert ze de masteropleiding historische uitvoering bij Xenia Meijer aan het conservatorium van Amsterdam. Sinds haar verhuizing naar Nederland heeft Elisabeth zich in korte tijd gevestigd als veelgevraagde sopraan in uitvoeringen van oude en hedendaagse muziek in Amsterdam en omringende steden. Na het winnen van de Noorderkerk Messiah Competitie binnen een maand na haar verhuizing, is ze te zien geweest als solist met ensembles en koren, en is ze frequent verschenen op festivals als de Cello Biënnale en het Festival Oude Muziek Utrecht.

In Toronto studeerde Hetherington met Jean MacPhail en volgde ze masterclasses met Emma Kirkby, Nathalie Paulin en Daniel Taylor. Gedurende deze tijd was Elisabeth een veelgevraagde soliste en ensemble-zangeres in zowel opera- als koor repertoire en trad ze op met gerenommeerde Canadese ensembles zoals het Toronto Symphony Orchestra, Opera Atelier, Talisker Players, Tafelmusik Baroque Orchestra, Theatre of Early Music en het Toronto Masque Theatre. Net zo thuis voelende in de hedendaagse muziek als in de oude muziek heeft Elisabeth het genoegen gehad om op te treden als solist in verscheidene Canadese en Noord-Amerikaanse premières waaronder de Canadese premiere van James MacMillans Seven Last Words from the Cross, and Darius Milhauds La Mère Coupable.

Sinds haar verhuizing naar Europa, heeft Elisabeth ook naam gemaakt voor haar zelf buiten Nederland als solist in zowel barok als hedendaags repertoire, en heeft ze opgetreden in Oostenrijk, Duitsland, België en Frankrijk. Afgelopen Juni heeft ze haar Noorweegse debuut gemaakt met de première van een opera voor één zangeres door Tze Yeung Ho, genaamd "leier.johak.tenant". Met haar ensemble Duo Serenissima heeft ze opgetreden in tal van belangrijke concertlocaties zoals de Stadsgehoorzaal (Leiden), het Rijksmuseum (Amsterdam) en de Grote Zaal van Tivoli Vredenburg (Utrecht). Daarnaast is het duo meerdere keren verschenen op Radio 4. Deze herfst heeft Elisabeth het genoegen gehad om deel te nemen in verscheidene premières van nieuwe werken, waaronder een première in de Biënnale Kunst in de Heilige Driehoek, een concert met nieuwe kamermuziek werken met de Ny Musikks Komponistgruppe in Bergen, Noorwegen en haar Concertgebouw debuut met het Nederlands Blazers Ensemble.
 

Luiza Dedisin
Luiza startte haar muzikale vorming op haar zesde met pianolessen in Chișinău, Moldavië. Ze verhuisde later naar Portugal, waar ze haar Piano Bachelor Diploma aan de Hogeschool voor de Muziek van Lissabon behaalde, begeleid door meesterpianisten Sofia Vinogradova and Tania Achot. Ze won de tweede prijs op het Internationaal Piano Concours van Fundão en werd op vele gelegenheden in het hele land uitgenodigd, zowel als solist als bij kamermuziek. Tijdens haar pianocarrière ontwikkelde Luiza eveneens een passie voor lyrische zang. Ze nam deel aan de Stemcursus van het Portugees Nationaal Conservatorium en haalde later met onderscheiding haar Bachelor Diploma aan het Conservatorium van Amsterdam, begeleid door Sasja Hunnego.

Ze nam aan allerlei gerenommeerde projecten deel, waaronder het Opera Gala van A Festa do Avante 2010, een Portugees zomerfestival, waar ze voor meer dan 30 duizend mensen optrad. Ook werkte ze samen met het Portugees theatergezelschap Teatro Praga, voor een Turbo-Folk opvoering in het São Luiz theater in Lissabon. Verder zong ze het John Rutter Requiem en Respighi's Lauda per la Natività del Signore, beiden opgenomen door de Portugese nationale radio Antena 2. Luiza maakte haar operadebuut als Bastienne in Mozarts Bastien und Bastienne, voorgedragen in de Calouste Gulbenkian Stichting in Lissabon met het Gulbenkian Orkest.

Ze speelde de rol van Elle in Poulencs opera La Voix Humaine in het Akoesticum in Ede. Ze volgde masterclasses van o.a. Helmut Deutsch, Ira Siff, Magreete Hönig Christianne Stotijn en Yvonne Minton. Luiza was eveneens lid van het wereldberoemde Gulbenkian Koor waarmee ze door heel Europa optrad, gedirigeerd door o.a. Bertrand de Billy, John Nelson, Esa Pekka-Salonen, G. Rozhdestvensky, Thomas Hengelbrock en Simone Young. Momenteel zit Luiza het tweede jaar van haar Master aan het Conservatorium van Amsterdam onder leiding van Sasja Hunnego.

George Crumb
Madrigals, boek 1, 3 en 4

George Crumb (Charleston, VS, 24 oktober 1929), die in 1950 zijn Bachelorstudie aan het Mason College of Music in Charleston afrondde, is weliswaar een generatiegenoot van de Darmstadt avant-gardisten, zoals Karlheinz Stockhausen en Pierre Boulez, maar hij ging, na een Masterstudie aan de Universiteit van Illinois en een Doctoraat aan de Universiteit van Michigan, al snel volledig zijn eigen weg. Hij ontwikkelde daarbij een unieke compositietaal die zich beweegt buiten gekende systemen; muziek van Crumb klinkt als Crumb, en als niemand anders…

Crumb ontving verschillende prijzen voor zijn werk, ondermeer de Pulitzerprijs voor het orkestwerk Echoes of Time and the River in 1968, en een Grammy Award voor Star-Child in 2001. Tussen 1965 en 1997 doceerde hij aan Universiteit van Pennsylvania.
Crumb is nog steeds heel actief; in 2017 was hij de componist in focus op het Holland Festival, met drie concerten, een symposium en nieuw werk.

In Crumbs unieke muzikale taal draait het om vorm, hecht samenspel, de verhouding tussen tekst, zang en instrumenten, en misschien wel in de allereerste plaats om timbre en instrumentatie. Bij dat laatste spelen bijzondere speeltechnieken een grote rol, waarbij aan de instrumenten die hij inzet ongekende klanken worden ontlokt. Met al deze middelen is Crumb een meester in het creëren van een wereld mysterie en verbeelding.
De poëzie van Frederico García Lorca gebruikte Crumb in verschillende van zijn werken, ondermeer ook in zijn Madrigals. Hij toonzet slechts korte tekstfragmenten, maar perst daarbij het uiterste uit de betekenis en de sfeer van Lorca’s poëzie.

Waar Berio veel componeerde voor zijn geliefde sopraan Cathy Berberian, daar schreef Crumb een flink aantal van zijn werken voor de mezzo-sopraan Jan De Gaetani – net als Berberian een virtuoos met een ongekend bereik en een eindeloos palet aan kleuren.
©Arnold Marinissen, november 2017

Luciano Berio
Circles (1960)
voor vrouwenstem, harp en twee slagwerkers, met teksten van E. E. Cummings

Luciano Berio (Oneglia, 24 oktober 1925 – Rome, 27 mei 2003) is één van de meest prominente Italiaanse componisten van de twintigste eeuw. Enkele van zijn belangrijkste werken zijn Folk Songs (1964), Sinfonia (1968) en zijn Sequenza’s, een reeks grensverleggende solowerken voor allerlei verschillende instrumenten waaraan hij zijn leven lang werkte. Samen met Bruno Maderna richtte hij de Studio di Fonologia op. Hij was professor aan de Juilliard School in New York.

Veel van zijn vroege werken voor of met stem schreef hij voor de Amerikaanse sopraan Cathy Berberian, met wie hij van 1950 tot 1964 getrouwd was. Eén van die stukken was Circles. Berio zelf over dit werk:

“Muziek is nooit puur: zij is een houding: zij is theater. Zij is onlosmakelijk verbonden met haar gebaren. De opgave is, de zin van de muzikale actie toe te vertrouwen aan de specifieke bekwaamheid van de uitvoerenden, hen in een positie te brengen waarin ze zelf kunnen bepalen hoe mogelijkheden worden omgezet in realiteit, voor het oog van de kijker, in het oor van de luisteraar.”

In Circles worden de mogelijkheden vergroot door de aanwezigheid van woorden: nummer 25, 76 en 221 uit de Verzamelde Gedichten van e. e. cummings: “stinging gold swarms...”, “riverly is a flower...”, “n(o)w the how dis(appeared cleverly) world…”. De gedichten 25 en 76 komen tweemaal voor, op verschillende momenten in de muzikale opbouw.

Circles is geen reeks vocale fragmenten met instrumentale begeleiding, maar eerder een uitwerking van de drie gedichten tot één grote vorm waarin vocale en instrumentale acties elkaar mede bepalen. De theatrale aspecten van de uitvoering zijn verankerd in de structuur van het werk, die bovenal een structuur van acties is: acties om te bekijken als theater en te beluisteren als muziek.

Circles werd in 1960 geschreven in opdracht van de Fromm Foundation, en in datzelfde jaar uitgevoerd in het Berkshire Music Festival door Cathy Berberian en leden van het Boston Symphony Orchestra.”

Luciano Berio, in het programmaboekje bij de première op het Berkshire Music Festival, Tanglewood, 1 augustus 1960

Wij gebruiken cookies

Onze website maakt gebruik van cookies

Meer informatie

X