The Nation

The Nation is een actuele theaterthriller over de op hol geslagen Nederlandse multiculturele samenleving. Het begint met een mysterie: de elfjarige Ismaël uit de Schilderswijk is spoorloos verdwenen. De zoektocht voert langs alle lagen van de maatschappij, langs politieagenten, jihadisten, ondernemers, politici, journalisten en welzijnswerkers met ieder hun eigen belangen.

The Nation is schrijver en regisseur Eric de Vroedts staat van de natie. De komende jaren werkt hij bij Het Nationale Theater verder aan deze meerjarige theaterreeks. Bij zijn debuut op het Holland Festival zijn de eerste drie afleveringen achter elkaar te zien. Met hoofdrollen voor onder anderen Anniek Pheifer, Mark Rietman en Hein van der Heijden. Eric de Vroedt maakt een extra verhaallijn, die alleen te zien is met een virtual-realitybril.

Een aantal festivalkunstenaars kijkt dit jaar naar de problemen waar westerse democratische landen mee te maken hebben. De Franse filosoof Alexis de Tocqueville bewonderde de democratie vanwege de maatschappelijke gelijkheid. Ook zag hij de gevaren ervan.

Regisseur Romeo Castellucci maakt dit jaar La democrazia in America, naar het gelijknamige boek (1835) van De Tocqueville. In The Gabriels beschouwt regisseur Richard Nelson het afgelopen Amerikaanse verkiezingsjaar door de ogen van een doodgewone familie. Andere kunstenaars richten zich op de problematiek in democratische naties, zoals de vluchtelingenkwestie in de voorstellingen van regisseurs Dieudonné Niangouna en ThomasBellinck. Weer anderen tonen de dreiging van geweld (Demolishing everything with amazing speed), tirannie (Octavia) of het vormgeven aan activisme (The Tempest Society). Filmregisseur Julian Rosefeldt kijkt in Manifesto naar de relatie tussen kunst en samenleving.

Het Holland Festival preseert twee nationale theaterhuizen met elk een eigen staat van de natie: My Country van het National Theatre uit Londen en The Nation van Het Nationale Theater uit Den Haag. Beide voorstellingen tonen een verscheurd land waarin niemand, van politici tot burgers, verantwoordelijkheid lijkt te durven nemen. Ten slotte zijn er voorstellingen waarin democratie in de vorm is doorgevoerd: het publiek kan – als het dat wil – actief betrokken worden, als voorbijganger, deelnemer of activist. Deze kunstenaars moedigen het publiek aan om de aloude hiërarchie tussen het publiek en de artiesten ter discussie te stellen.