De keuze van Andrea van Pol
Seizoen 26-27 / Waar kijken makers en musici zelf naar uit? In De keuze van… geven stemmen uit de muziek- en theaterwereld hun tips uit het nieuwe seizoen van Muziekgebouw aan ’t IJ.
Menig liefhebber van klassieke muziek wordt wakker met haar stem – wie Andrea van Pol hoort op de radio, hoort een groot bewonderaar met een brede smaak. Vier ochtenden per week presenteert ze De Ochtend op NPO Klassiek, waarin klassieke muziek naast actualiteit en cultuur bestaat. 'Je moet de ochtend ook niet beginnen met té veel symfonie,' zegt ze. 'Het gaat juist om de balans en de afwisseling.’
Naast haar radiowerk is Van Pol actief als moderator en presentator, onder meer bij de installatie van nieuwe leden bij de Akademie van Kunsten. Maar muziek blijft de constante factor. 'Ik bewonder mensen die zelf iets creëren. Mensen die van niets iets maken, om het cliché maar te gebruiken.’ Zelf kreeg ze op jonge leeftijd pianoles, al bracht ze minstens zoveel tijd voetballend door op straat. ‘Nu sla ik mezelf voor mijn kop. Misschien heb ik juist daarom enorm veel respect voor musici, voor de toewijding.'
In De Ochtend wordt bewust naar balans gezocht: bekende namen naast nieuwe stemmen, eerbied voor traditie en respect voor vernieuwing. 'We draaien van alles door elkaar, dat maakt het juist leuk.’ Die nieuwsgierigheid klinkt ook door in haar blik op het nieuwe seizoen van Muziekgebouw aan ’t IJ. Zo noemt ze – net als Nora Fischer – het werk van Caroline Shaw, dat haar raakt door de eigenheid en toegankelijkheid. ‘Hier kun je niet omheen, haar werk is heel bijzonder.' Van Pol geeft sowieso de voorkeur aan meer werk van vrouwelijke makers op de podia. 'Daar valt nog zó veel te ontdekken.’ Samen met Rae Milford maakte ze de podcast Nooit van gehoord?!, speciaal toegewijd aan componistes die niet de aandacht kregen die ze verdienen.
In het bijzonder kijkt Van Pol dit jaar uit naar It Was Popular van de Schotse componiste en performer Genevieve Murphy. 'Ik hoorde dat Murphy de vorige keer geweldig was in het Muziekgebouw.' De voorstelling speelt met de sfeer van het nachtleven, een wereld die herkenbaar en vervreemdend tegelijk is. De zaal wordt getransformeerd tot een nachtclub. 'Je zit niet netjes op je stoel, je wordt meegevoerd.' Murphy is een jonge maker die verschillende kunstvormen betrekt in haar werk. 'Ze is heel eerlijk over mentale thema’s en spreekt daarmee een jong publiek aan. Heel boeiend.'
Die drang naar vernieuwing ziet Van Pol breder terug in de programmering van dit seizoen. 'Je merkt dat componisten en uitvoerenden steeds vloeiender omgaan met genres.' Zo is ze ook benieuwd naar Catherine Lamb van wie dit najaar in het Muziekgebouw de wereldpremière van haar stuk The illuminated grid wordt uitgevoerd. Heel anders: saxofoniste Lakecia Benjamin, die met haar energieke en performance een paar dagen eerder in de Grote Zaal staat. 'Ik vind het heel leuk als je niet per se naar de standaard klassieke concerten gaat, maar dat er meer bij komt kijken. Ik vind het mooi dat het Muziekgebouw dat snijvlak op durft te zoeken.'
Van Pol wijst ook naar de serie Film en livemuziek, in samenwerking met filmmuseum Eye, waarin klassiekers als Metropolis worden voorzien van een nieuwe score. De live uitgevoerde soundtracks voegen een nieuwe dimensie toe aan de films die tegelijkertijd worden vertoond. 'Echt heel erg leuk, een prachtige visuele en muzikale ervaring.'
'Wanneer ik het Muziekgebouw binnenloop, word ik gegrepen door de kolossale architectuur. Je voelt je klein, of je het bent of niet. Dat moeten componisten en musici ook zo ervaren,' zegt Van Pol. 'Ikzelf ben 1.58 meter, precies even lang als Beethoven, kwam ik laatst achter – verder houdt daar iedere vergelijking op,' lacht ze. 'Het belooft weer een imposant seizoen te worden.'
