Dagboek van een verdwenene

De indringende liedcyclus Dagboek van een verdwenene van de Tsjechische componist Leoš Janáček vertelt over een jongen die alles achterlaat voor een zigeunermeisje. Vindt hij vrijheid of verliest hij zijn identiteit? Niet voor niets laat Janáček de piano met behulp van het galmpedaal klinken als het Hongaarse snaarinstrument de cimbalom, zigeunerinstrument bij uitstek. Hij schreef de compositie in de periode waarin hij de veel jongere Kamila ontmoette, zijn grote liefde en muze. Het stuk, geregisseerd door Ivo van Hove, wordt met een nieuw antwoord van Annelies Van Parys voorzien van commentaar.

De vermaarde regisseur Van Hove maakt momenteel stormachtig carrière in het buitenland. Van Hove en scenograaf Jan Versweyveld, beiden verbonden aan Toneelgroep Amsterdam, werden in 2015 geëerd met de Amsterdamprijs voor de Kunst. Zij brengen dit stuk over ontheemding – tegelijkertijd een intiem zelfportret van de componist – sober en indringend op het podium.

Ivo van hove over Dagboek van een verdwenene:
‘Dagboek van een verdwenene is minder bekend dan de grote opera’s van Janáček maar doet daar beslist niet voor onder. De kracht van dit korte werk ligt besloten in een tweevoudige vitaliteit. In de eerste plaats is er de cyclus met korte, rauw-poëtische gedichten, volks en trefzeker van toon. Daarnaast is er de passionele verliefdheid van Janáček op de zeer jonge Kamila Stösslová waardoor het werk doortrokken is van een wanhopig en verschroeiend verlangen naar het onmogelijke, naar een nieuw begin.'

Een productie van Muziektheater Transparant in coproductie met Toneelgroep Amsterdam, Klarafestival, De Munt/La Monnaie, Kaaitheater, Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, Operadagen Rotterdam en Bejing Music Festival.