Een première van Georg Friedrich Haas, een van de avontuurlijkste componisten van onze tijd, is altijd een evenement. Vanavond is Haas’ nieuwe Ausschweifen voor het eerst in Nederland te horen. Hij schreef het speciaal voor het Proton Ensemble, een Zwitserse nieuwemuziekgroep die zijn debuut maakt in het Muziekgebouw. Proton speelt naast Haas een nieuw werk van Naomi Pinnock, een bekroonde Brits-Zwitserse componiste die stevig aan de weg timmert.
Haas maakte tijdens het Holland Festival 2024 indruk met zijn uitzinnige 11.000 Saiten voor maar liefst 50 piano’s en orkest. Net als 11.000 Saiten gaat Ausschweifen over microtonaliteit en spectralisme – over klank en kleurenpracht, met andere woorden. ‘Ausschweifen’ betekent zoiets als ‘uitwaaieren’, maar ook ‘te buiten gaan’, ‘overdrijven’. Volgens Haas zelf doet het werk zijn naam eer aan: het is een monumentaal stuk voor acht spelers dat woest en druistig buiten zijn eigen oevers treedt.
Lees meer over Ausschweifen <
Met Ausschweifen gaat voor ons een lang gekoesterde droom in vervulling: “De uitvoering van Georg Friedrich Haas’ Nach-Ruf … ent-gleitend … in 2013 was voor ons als ensemble een openbaring. Onze fascinatie voor de wereld van de microtonaliteit werd gewekt en leidde ons naar steeds nieuwe verkenningen van de fijnste toonhoogtenuances. Sindsdien koesteren we de droom van een werk dat speciaal voor ons uit de pen van de meester komt.”
Ausschweifen is een avondvullend stuk voor acht musici dat zijn titel in alle opzichten eer aandoet. Georg Friedrich Haas volgt hierin een muzikale visie die de gebruikelijke dimensies van een concertante wereldpremière overstijgt, de uitvoerders tot hun grenzen drijft en het publiek een existentiële zintuiglijke ervaring biedt.
De compositie zal in wezen bestaan uit drie materialen: spectrale boventoonharmonieën, microtonale clusters en tonale, laatromantische kwarttoonsmuziek. Deze elementen creëren, in overdrachtelijke zin, een spanningsveld tussen drie polen van de mensheid: terwijl de microtonale clusters archaïsch drijvend en lichamelijk extatisch aanvoelen, kunnen de spectrale boventoonharmonieën worden gehoord als een opflikkering van transcendentie, van perfectie in het onvolmaakte. Daartussen staat een wonderlijke, schijnbaar uit de geschiedenis gevallen tonale muziek. Georg Friedrich Haas grijpt hiervoor terug op een kwarttoons pianostuk van Richard Heinrich Stein (1882–1942) uit 1918. Dit wordt het uitgangspunt voor een verkenning van intervalverwantschappen, vrije leidtoonverhoudingen en het spel met klankkleur en octaafligging.
“Het spannende aan deze tonale kwarttoonsmuziek is dat een tegenbeweging tussen alle intervallen mogelijk is. Ik geloof dat er in deze stijl nog heel, heel veel mogelijk is en dat daar een spannend veld ligt waarin nog veel te ontwikkelen valt. Ik kijk enorm uit naar dit project. Het wordt een grote uitdaging, en ik kijk uit naar de samenwerking met jullie allemaal en dank jullie voor de bereidheid om jullie open te stellen voor mijn muziek.”
Georg Friedrich Haas aan Ensemble Proton Bern
In opdracht van Ensemble Proton Bern in samenwerking met het Festival Klangspuren Schwaz en Muziekgebouw aan 't IJ, met steun van
.jpg)