In Polderklanken staan vier componisten uit het Nederlandse muzikale landschap centraal, ieder met een uitgesproken persoonlijke signatuur. Hun muziek laat horen hoe verschillend het moderne en eigentijdse idioom in Nederland zich heeft ontwikkeld, van de 20e tot de 21e eeuw. Uitgevoerd onder leiding van chef-dirigent Daniel Reuss laat Cappella Amsterdam horen hoe rijk en veelzijdig de Nederlandse koortraditie is.   
 
Rudolf Escher, beïnvloed door het Franse impressionisme en de Tweede Weense School, schreef verfijnde, gelaagde muziek waarin structuur en poëzie samenkomen. Elmer Schönberger verenigt speelsheid, ironie en intellectuele scherpte, met een scherp oor voor tekst en context. Mathilde Wantenaar vertegenwoordigt de jongste generatie. Haar koorwerken combineren emotionele directheid met een open, hedendaagse muzikale taal. Het werk van Ton de Leeuw valt op door de serene eenvoud, modale harmonieën en subtiele invloeden uit diverse muzikale tradities.

Dreunende soundsystems en dansende lichamen in de eindeloze Noord-Afrikaanse woestijn: de soundtrack van componist Kangding Ray vormt het kloppende hart van de hallucinerende roadmovie Sirāt van regisseur Oliver Laxe. In dit concert brengt de Berlijnse producer de wereld van Sirāt naar het Muziekgebouw, terwijl Laxe live beelden uit de film én niet eerder vertoond materiaal projecteert.  
 
Kangding Rays muziek bestrijkt een breed muzikaal spectrum: van opzwepende techno tot ijle ambient. Als dj/producer mengt hij experimenteerdrift met clubmuziek. Deze soundtrack, geroemd door de New Yorker als 'schitterend meeslepend', leverde de Cannes Soundtrack Award op. Met releases op invloedrijke labels als Raster-Noton en Invada ontwikkelde Kangding Ray zich als een van de toonaangevende namen in de hedendaagse elektronische muziek. 

Jo Johnson 
De Britse muzikant en producer Jo Johnson opent de avond met haar bedwelmende mix van ambient en elektronische minimal music. Ooit was ze gitarist van de radicale punkband Huggy Bear, later stortte ze zich op de Londense technoscene. Met haar geprezen debuutalbum Weaving begon ze aan haar derde muzikale leven, waarin ze met gelaagde synthesizerklanken zoekt naar vervoering. Live verkent ze de grenzen tussen improvisatie en elektronische compositie. 

Stichting Praemium Erasmianum heeft de Erasmusprijs 2026 toegekend aan kunstenaar en filmmaker Steve McQueen. Dit is de Europese première van de live voorstelling van Steve McQueen's End Credits (2012-2022), na een uitverkochte reeks voorstellingen dit najaar bij The Shed in New York.

In End Credits (2012-2022) staan de FBI-dossiers over de legendarische Afro-Amerikaanse zanger en politiek activist Paul Robeson centraal. De installatie toont een onafgebroken projectie van digitaal gescande pagina’s uit de duizenden vrijgegeven, maar sterk geredigeerde documenten die over Robeson en zijn vrouw, Eslanda Goode Robeson, werden bijgehouden. Voor deze bijzondere presentatie lezen vier performers live gedeelten voor uit Robesons FBI-dossiers. Door middel van nauwgezet archiefonderzoek, creëert McQueen een werk dat zowel een historisch document is als een dringende, actuele waarschuwing voor de bedreigde staat van onze democratie.

Paul Robeson, een icoon van de burgerrechtenbeweging
Robeson, sinds de jaren dertig een succesvolle filmster en zanger, raakte steeds meer betrokken bij politieke en maatschappelijke kwesties. Hij groeide uit tot een invloedrijke stem voor sociale rechtvaardigheid en speelde een actieve rol in de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Hij wordt gezien als een belangrijk symbool van de strijd tegen fascisme in het buitenland en racisme in eigen land. In 1946 richtte Robeson, samen met W.E.B. DuBois en Albert Einstein, de National Crusade to End Lynching op. Vanwege zijn anti-imperialistische standpunten en communistische sympathieën zette de Amerikaanse overheid hem tijdens het McCarthy-tijdperk op de zwarte lijst. Het betekende het einde van zijn carrière als artiest. Uit FBI-documenten die McQueen via de Freedom of Information Act wist te bemachtigen, blijkt dat Amerikaanse inlichtingendiensten al in 1941 een onderzoek naar Robeson waren begonnen. Deze controle ging de rest van zijn leven door, en zelfs nog twee jaar na zijn dood.

Mede mogelijk gemaakt door:
Stichting Praemium Erasmianum
Thomas Dane Gallery
Marian Goodman Gallery
Epson

Klangforum Wien, vaste gast in het Muziekgebouw, is misschien wel het beste nieuwemuziekensemble ter wereld. Vanavond brengt de groep de wereldpremière van The illuminated grid van Catherine Lamb, een bekroonde Amerikaanse componist die bij onder meer James Tenney studeerde. Stemming en resonantie spelen in haar werk een grote rol. Op papier is dat tamelijk ingewikkeld, maar de uitgekiende processen die Lamb in gang zet, bereiken het oor als betoverende, rijkgeschakeerde klankwolken die voortdurend in beweging zijn.

Kolfje naar de hand van Klangforum. Catherine Lamb zei ooit over hen: ‘Het voelde alsof het ensemble als één organisme opereerde.’ Dat zal ook in haar eigen nieuwe werk het geval zijn. Klangforum koppelt Lamb aan de levende legende György Kurtág, wiens honderdste verjaardag eerder dit jaar ook in het Muziekgebouw groots gevierd werd. Met de liedcyclus Berichten van de overleden juffrouw R.V. Troussova vestigde Kurtág in 1980 zijn internationale reputatie als componist van de buitencategorie.

Openbare repetitie  
Tip: Bezoek deze middag om 14.00 uur de openbare repetitie rond het nieuwe werk van Catherine Lamb.

‍Gesteund met middelen van het Oostenrijkse Federale Ministerie voor Europese en Internationale Zaken (BMEIA) en Ammodo Art.

     

In Storm ontmoeten drie uitgesproken artistieke stemmen elkaar: OFFprojects, het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en de Britse multi-instrumentalist Shabaka Hutchings - een sleutelfiguur in de Londense jazzvernieuwing, bruggenbouwer tussen tradities, bekend om zijn ritmische intensiteit. Samen onderzoeken zij de vitaliteit van het onvoorspelbare: een interdisciplinair werk waarin structuur en improvisatie voortdurend elkaars grenzen testen.  
  
Choreograaf Amos Ben-Tal en Hutchings putten uit minimalistische structuren en patroonmuziek, waardoor dansers en musici bewegen tussen nauwkeurig geformuleerd materiaal en vrije exploratie. Zo ontstaat elke avond een nieuwe, geconcentreerde stroom van energie, frictie en subtiliteit. Storm legt de raakvlakken tussen hedendaagse dans en jazz bloot en toont hoe beide disciplines elkaar kunnen versterken in scherpte én poëzie. 

i.s.m.

Raphaël Pichon en zijn Pygmalion staan al meer dan tien jaar in het Muziekgebouw garant voor niet te missen uitvoeringen. ‘Het applaus was zelden zo verdiend,’ schreef Trouw, dat vijf sterren uitdeelde aan het schitterende programma Welt Gute Nacht. Nu komt het immer verrassende ensemble terug met weer een indrukwekkend meesterwerk: Membra Jesu nostri van Dietrich Buxtehude.

Dit is een cruciaal werk in Pichons zoektocht naar de wortels van de muziek van Johann Sebastian Bach. Buxtehudes Membra Jesu nostri bezingt in zeven diep emotioneel geladen delen de lichaamsdelen van de gekruisigde Christus. Buxtehude was in zijn tijd zo’n grootheid dat de jonge Bach zijn baan in Arnstadt riskeerde en een lange voettocht ondernam naar hem in Lübeck. Pygmalion laat op eigen, onnavolgbare wijze horen op welke schouders Bach sindsdien nog meer is gaan staan.