Monteverdi’s madrigalen

Wie niet door de madrigalen van Monteverdi geraakt wordt, moet wel een hart van steen hebben. Vooral als Concerto Italiano zich over de noten buigt, wordt de muziek tot in haar kern geraakt. Deze keer ontfermt het Italiaanse ensemble zich over het derde boek, een reeks madrigalen die balanceert op de grens van renaissance en barok. Concerto Italiano vangt alle nuances. ‘Vandaag de dag zingt niemand Monteverdi beter dan Concerto Italiano’ schreef The Guardian al.  
  
Claudio Monteverdi is de grote man die Italië voorging in de transitie van de renaissance naar de barok. Zijn vroege, complex meerstemmige werk wordt steeds transparanter en de tekst steeds verstaanbaarder. Hij transformeert de madrigalen tot ‘songs’, met een melodie en begeleiding en legde de basis voor de Italiaanse opera. Monteverdi’s vele madrigalen vormen het meeslepende spoorboekje door de ontwikkeling van deze baanbrekende componist. 

19.00 uur / College Oude Muziek door Saskia Törnqvist
Monteverdi’s navrante dissonanten
Claudio Monteverdi was een componist met een januskop. Hij wist heel goed hoe een polyfone mis te schrijven volgens de oude regels van Palestrina, maar hij was ook een kop van Jut die beticht werd van ‘grofheid en losbandigheid’ in zijn modernistische madrigalen. Daarin liet hij zich leiden door de inhoud, het drama en het ritme van de wereldlijke poëzie, wat hem een vrijbrief verschafte om oude compositieregels aan zijn laars te lappen en te experimenteren met nieuwe muzikale middelen. In dit college worden enkele van zijn madrigalen onder de loep genomen en gefileerd op het raakvlak van tekst en muziek.